Let's go for a drink

Χμ...λαλείτε να μεν είμαι γυναίκα;

Μπλοκ...σας φέρνει πιο κοντά!

Χρόνος: Εχτές το απόγευμα
Χώρος: Γραφείο μπροστά από μια άδεια σελίδα στη word
Προηγούμενη σκηνή: Γραφείο μπροστά από μια άδεια σελίδα στη word

Α: Αράχνη
Φ: Φίλος από τα παλιά

Σκηνή πρώτη: Η αράχνη κάθεται στο γραφείο τζαι προσπαθεί να σκεφτεί τι να γράψει για τζίνον το πέηπερ. Χτυπά το τηλέφωνο και βλέπει τον αριθμό κάποιου φίλου από την Κύπρο. Απαντά:

Α. Έλα! [με ενθουσιασμό]
Φ. Αράχνη είσαι καλά; [αγχωμένα]
Α. Μια χαρά, εσύ; [με ενθουσιασμό]
Φ. Ρε, πε σου σίουρα, είσαι καλά [αγχωμένα]
Α. Ναι. Γιατί έγινε κάτι; [αγχωμένα]
Φ. Μόλις διάβασα το μπλόκ σου και ανησύχησα ότι δεν είσαι καλα.
Α. Ου μα διαβάζεις το μπλόκ; Ντρέπουμαι! [εγώ σου έστειλα το λινκ...τι ντρέπουμαι τωρά;]
Φ. Ρε σίγουρα είναι όλα καλά; Ήταν ευχάριστα όσα έγραφες παλιά τζαι τωρά τελευταία γράφεις κάτι σκέψεις και προβληματισμούς για τις σχέσεις σου με τους άλλους [βλέπε τελευταία 3 ποστ]
Α. Ναι Φ μου, απλά ήμουν πιεσμένη με διάφορα άλλα και έγιναν και διάφορα.
Φ. Να σε ρωτήσω, είμαι ένας άνθρωπος μονόδρομος στη ζωή σου; [βλέπε προηγούμενο ποστ]
Α. Εμ, χμ, τι λαλείς; Εν για την Χ και τον Ω που τα έγραψα.
[αρχίζω το μπλα μπλα περί ανέμων και υδάτων και catch up που δεν καταφέραμε να κάνουμε στην Κύπρο τα Χριστούγεννα]
Α. Να σου πω, θα το γράψω στο μπλοκ τούτο που έγινε.
Φ. Ρε Α μεν τολμήσεις!
Α. Γιατί αφού θα το βάλω ανώνυμα Φ μου, δεν θα ξέρει κανένας ότι είσαι εσύ!
Φ. Ναι τζαι τα άλλα που έγραψες με τον μαλάκα ήταν ανώνυμα αλλά εγώ κατάλαβα ποιος ήταν.
Α. Ε, καλά επειδή με ξέρεις. Οι άλλοι δεν θα καταλάβουν!

Συμπέρασμα: Το μπλοκ σας φέρνει πιο κοντά στους φίλους σας, ή τους ενημερώνει για τη ζωή σας! Σε λίον αντί να πηένουμεν για καφέ θα λαλούμε: Ρε Κωστή, έμπα στο μπλοκ σου ρε φίλε να πιούμεν κανένα καφέ τζαι να μας πεις αν έσhει τίποτε!

Υ.Γ. Είδες που σε κράτησα ανώνυμο! Αν όμως μου στείλεις τις φωτογραφίες που υποσχέθηκες θα σε ξη-ανωνυμήσω :)

Για σένα λιώνω μάθε το!

Αγαπητέ μου που είσαι εκεί έξω και πιθανόν να [μην] διαβάζεις το μπλοκ μου, θέλω να σε ρωτήσω κάτι. Τι προσπαθείς να μου πεις με τούτα ούλλα τα [ψεύτικα] τα λόγια [τα μεγάλα]; Θέλεις να μου πεις ότι [δεν] με γουστάρεις; Θέλεις να μου πεις ότι είμαι η γυναίκα των ονείρων σου και χωρίς εμένα [δεν] μπορείς να ζήσεις; Μήπως τούτα ούλλα πρέπει να [μην] μου τα πεις ώσπου εν τζαιρός τζαι πριν τες σήκωσες;

Εαν [δεν] τα εννοείς πε μου τα τζαι έσπασες με! Επειδή δηλαδή  [δεν] χαπαρκάζω τίποτε πρέπει τζαι εσύ να τα παίρνεις ούλλα κατάκαρδα τζαι να νομίζεις ότι δκιώχνω σε; Απλά [δεν] εκατάλαβα τις προθέσεις σου. Τζαι μεν νομίσεις ότι οι κινήσεις μου [δεν] ήταν σχεδιασμένες για να σου σπάσω τα νεύρα.

Να ξέρεις ότι τα πράματα είναι απλά αν τα αφήσω πάνω σου, ειδεμή βάρτου ρίγανη (μεν με ρωτήσεις ποιου!) τζαι αρέσκει μου πολλά. Να [μεν] σε καρτερώ οξά;

Με αγάπη

Αράχνη

Υ.Γ.1 Το κείμενο μπορεί να διαβαστεί με ή χωρίς τα [ ]

Υ.Γ.2 Ο τίτλος δεν απευθύνεται στον παραλήπτη αλλά το άσμα μου το αφιερώνει ο ψόφος του Λονδίνου που από σήμερα αποτελεί παρελθόν (ελπίζω για πολύ ακόμη!)

Υ.Γ.3 [Δεν] υπάρχει συγκεκριμένος παραλήπτης αλλά πολλοί - ούλλοι τούτοι που δεν εχαπάρκασα! Εκτός τζαι αν κανένας νομίσει ότι μιλώ για τον ίδιο να θυμηθεί ότι απ' εshει μούγια μουγιάζεται τζαι να κόψει τα μωρέματα τζαι το τηλέφωνο μου ξέρει το! 

Περπατώ περπατώ μες το άλας...

Τους μειον 5 μου μέσα!

Επανα-εξωτερικίστηκα ξανά μετά από σύντομο διαφημιστικό διάλειμμα (με πολλά παραλειπόμενα) στα πάτρια εδάφη. Το πρώτο βράδυ της επιστροφής κατεβαίνω που το αεροπλάνο τζαι σκέφτηκα: ήντα δροσούα θέε μου. Άτε επιτέλους να ανοίξει λιον το μάτι μας που πιέ πιέ στην Κύπρο τζαι κάτσε μέσα στον ήλιον ούλλη μέρα εγίναμεν σταφίδες. Φτάνω σπίτι, κατεβάζω τη βαλίτσα τζαι τραβώ την να τζιλίσει τζαι ακούω κάτι να τσακρά, σαν να περπατούσα πάνω στα πιλά. Παρατηρώ τζαι θωρώ κάτι άσπρα πάνω στο πεζοδρόμιο. Εντάξει λαλώ, εν να εν τίποτε πιλά, έβρεξεν πριν αλώπος. (που; στο Λονδίνο που χώμαν εν θωρείς πούποτε...άρα ούτε πιλά).

Την άλλην μέρα ξυπνώ πρωί, βγαίνω έξω να πάω δουλειά τζαι πάλε η ίδια δροσούα. Μέσα στην τρελλή χαρά η δική σας (είπαμεν, επαραγεμώσαν οι μπαταρίες) και πάλε περπατώ τζαι κάτι ετσακρούσεν. Παρατηρώ χαμέ, παντού άλας! Εντάξει λέω, εν επειδή κάμνει κρύο τζαι εβάλαν το για να λειώσουν οι πάγοι (όχι στο βόρειο πόλο). Πάω δουλεία, με το χαμόγελο μέχρι τα φκιά τζαι επήα να πω γεια στους συναδέλφους. Σε όποιο γραφείο έμπαινα έβρισκα κατεβασμένα μούτρα! Τζαι τι σκατά εν ο καιρός, τζαι πόσο χάλια ήταν μέσα στις γιορτές, τζαι εν παγωνιά συνέχεια, τζαι τι τυχερή είσαι που δεν ήσουν δαμέ (ούλλα στα αγγλικά - μετάφραση κατά προσέγγιση). Τζαι εσκέφτουμουν τι πίκριες τζαι πρίχτιες είναι οι γέριμοι, δεν μπορούν να εχτιμίσουν αυτά που έχουν. Αντί να απολαύσουν τις εναλλαγές του καιρού κάθουνται τζαι μιζεριάζουν (τζαι φακκούν μου οι μίζεροι άνθρωποι). Ενώ εγώ τι θετικός άνθρωπος, γεμάτος ενέργεια που είμαι: Γιατί να μεν είναι ούλλοι τόσο θετικοί όσο εγώ. τσ τσ τσ...

Τσα...ελα που μου εγελάσαν όμως! Για την θετικότητα που λαλώ. Μετά που την 4η μέρα που περπατώ μέσα στο άλας για να μεν γλυστρώ θέλω επειγόντος διακοπές κάτω απ΄την πανσέληνο καυτές (με ούλλους τους τρόπους). Ή θέλω να μετακομίσει το γραφείο σπίτι μου τζαι να μεν χρειάζεται να φκαίνω έξω εκτός τζαι αν ο λόγος που θα φκω θα φροντίσει να με βράσει μετά. 

Ουφ...είπα τα τζαι έβρασα!