....

Γιατί να νιώθω τόσο εύκολα τύψεις, ειδικά όταν αναγνωρίζω ότι στα περισσότερα σημεία είχα δίκιο;

Γράφω χτες μια επιστολή, την βάζω σε φάκελο και τον κλείνω, και την αφήνω στη μητέρα μου για να μου την ταχυδρομήσει. Λάθος πρώτο!

Με παίρνει πριν λίγο τηλέφωνο για να μου πει ότι άνοιξε ο φάκελος (τον είχα κλείσει με κολλητική ταινία) και αποφάσισε να μου αλλάξει φάκελο. Και αφού άνοιξε (από μόνος του) ο φάκελος αποφάσισε να διαβάσει την επιστολή μου. Και διαφωνεί με το περιεχόμενο και πρέπει να την αλλάξω. Και όλα αυτά να τα λέει ενώ εγώ είμαι με το σφουγγάρι στο ένα χέρι, τη χλωρίνη στο άλλο και καθαρίζω τα μπάνια. Και όταν καθαρίζω τα μπάνια δύο πράματα μπορεί να σημαίνει: είτε ότι περιμένω κάποιον, είτε ότι τα έχω παίξει και θέλω να κάνω κάτι άλλω εκτός από το να σκέφτομαι. Δεν περιμένω κόσμο στο σπίτι σήμερα....

Η συνέχεια; Αφού προσπάθησα ευγενικά να της εξηγήσω ότι αυτά ήθελα να γράψω στην επιστολή, ενώ ταυτόχρονα προσπαθούσα να μην μου πέσει το τηλέφωνο στη λεκάνη, στο τέλος έχασα την υπομονή μου και έβαλα τις φωνές!

Ηθικό δίδαγμα; Κάνε τις δουλειές σου μόνη σου για να μην τρέχεις αργότερα!

Πόσο εύκολο είναι να σας αγνοήσει ο γιατρός σας….

Σταγόνα: Γιατρέ έχω πόνους στο στομάχι και στα έντερα και είναι κλειστή και η μύτη μου.

Γιατρός: (μετά από εξέταση) Δεν είναι τίποτε, μια ιγμορρίτιδα, θα πιείς την αντιβίωση σου και θα είσαι καλά.

(μετά από μερικούς μήνες)

Σταγόνα: Γιατρέ έχω πόνους στο στομάχι και στα έντερα και είναι κλειστή και η μύτη μου. Τον τελευταίο καιρό κάνω και εμετούς κάθε πρωί χωρίς λόγο.

Γιατρός: (μετά από εξέταση) Δεν είναι τίποτε, μια ιγμορρίτιδα, θα πιείς την αντιβίωση σου και θα είσαι καλά.

Σταγόνα: Ναι αλλά πρόσεξα ότι κάθε φορά που έχω τους πόνους αυτούς έχω και ιγμορρίτιδα. Να το ψάξουμε;

Γιατρός: Είναι τυχαίο. Τι σχέση να έχει το ένα με το άλλο.

(μετά από μερικούς μήνες)

Σταγόνα: Γιατρέ έχω πόνους στο στομάχι και στα έντερα και είναι κλειστή και η μύτη μου. Τον τελευταίο καιρό κάνω και εμετούς κάθε πρωί χωρίς λόγο. Άσε που τον τελευταίο καιρό πίνω το λιγότερο 6 λίτρα νερό την ημέρα.

Γιατρός: Α, σημαίνει ότι είσαι μια χαρά, το νερό είναι υγεία.

(μετά από μερικές βδομάδες)

Σταγόνα: Γιατρέ ήμουν στο νοσοκομείο για μια βδομάδα με πόνους στο στομάχι και στην κοιλιά. Νόμιζαν ότι ήταν το τυφλό μου αλλά τελικά δεν μου το αφαίρεσαν.

Γιατρός: Είναι το τυφλό, πρέπει να το αφαιρέσουμε για να μην σπάσει πάνω σου.

(το αφαιρούμε, πίνει η σταγόνα και και την αντιβίωση της και σε ένα μήνα)

Σταγόνα: Γιατρέ πάλι πονώ το τυφλό μου (που δεν έχω) και το στομάχι μου. Επίσης νιώθω τα πόδια μου φουσκωμένα. Τι μπορεί να έχω, να το ψάξουμε; Κάτι πάει λάθος.

Γιατρός: (μετά από εξέταση) Χμ, το τυφλό το βγάλαμε έτσι; Να σου πω, να περπατάς και θα είσαι καλύτερα. Και πρόσεχε να μην κρυολογάς γιατί έχεις συνέχεια ιγμορρίτιδα.

………

Η σταγόνα αποφασίζει να το ψάξει από μόνη της…ασσεν καλά το internet. Με βάση τα συμπτώματα (και το φύλο της) αποκλείουμε τον καρκίνο του προστάτη και των όρχεων. Τα συμπτώματα όλα δηλώνουν κάποιο είδος αλλεργείας ή intolerance σε τροφές, που από παρατηρήσεις μάλλον είναι δημητριακά. Τωρά να του πεις του γιατρού σου ότι εσκέφτηκες έτσι πράμα ή πάλε θα σε βάλει να καταπιείς την αντιβίωση και θα σιωπήσεις;

Μετά από τις σκέψεις αυτές πάει η σταγόνα σε ένα χημείο, κάνει την ανάλυση και ανακαλύπτει ότι έχει intolerance σε δημητριακά, σε όλα τα γαλακτοκομικά και στον καφέ. Που surprise surprise εν με τούτα που ζούσε!

Τωρά να πάει η σταγόνα στον γιατρό της και να του πει ότι αν δεν ήταν το internet and her common sense ήταν να κάμνει εμετούς ακόμα…και θα είχε και το τυφλό της; Η απλά να πίει το τελευταίο της φραπέ πριν την απόχη από καφέ και γάλα και να πάει να του κάμει εμετό στο ιατρείο;

What you wear should support you in your ways and beliefs...

Μια ηρεμιστική ένεση σας παρακαλώ πολύ!

Πρώτο, είναι τραγικό να πρέπει να οδηγήσεις στη Λευκωσία (εκτός αν είναι τριήμερο του κατακλυσμού ή δεκαπενταύγουστος), δεύτερο είναι σπαστικό να πρέπει να ντυθείς "επίσημα". Και αυτό είναι το βασικό μου πρόβλημα!

Και διευκρινίζω: Εδώ και αρκετό καιρό ψάχνω ρούχα για ένα σημαντικό γεγονός. Αν με ρωτάτε και με το τζην μου μια χαρά θα ήμουν αλλά παρά να ακούω τη μουρμούρα προτίμησα να ψάξω για φόρεμα. Κοίταξα παντού, και αν ήταν καρναβάλια μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι δεν θα είχα πρόβλημα να ντυθώ κάτι. Στα καταστήματα (όχι μόνο της Κύπρου) κυκλοφορούν ρούχα στα εξής στυλάκια:
- Ντύσου μπομπονιέρα, μπορείς: Κυκλοφορεί σε όλους τους χρωματισμούς και όχι μόνο σε ροζ η γαλάζιο όπως οι παραδοσιακές μπομπονιέρες.
- Ντισκο night: Γνωστό και ως λαμέ! Όπως λέει και η "πνευματική μου μητέρα" σαν να τιλίεσε την ασημοκολλά και βκαίνεις έξω!
- Κοίταξε με στα μάτια: Είναι κάτι ανάμεσα σε μπλούζα και μίνι φόρεμα, μόνο που ξεκινά κάτω από το στήθος. Λες να το ξεσήκωσαν από την αρχαία Κρήτη το στυλάκι; Αλλά μανία ρε κουμπάρε να πρέπει να φαίνουνται τα βυζιά σου!!! Το καλόν του είναι ότι κυκλοφορεί σε διάφορες μορφές, και συνδιάζει τα πιο πάνω στυλ.
- Ευδιάκριτη δανδέλα: Για να σας βοηθήσω, το ευδιάκριτη είναι το αντίθετο του διακριτική! Δηλαδή πως ντύνονται ούλλες οι μανάες και πεθεράες στους γάμους; Κάτι παρόμοιο! Δυστυχώς το στυλάκι κυκλοφορεί και σε άλλες παραλλαγές, όπως π.χ. σε κοντό, και για μικρότερες ηλικίες.
- Πριγκίπισσα Barbie: Το όνειρο κάθε γυναίκας (ελπίζω όχι!), καταπληκτικές δημιουργίες φτιαγμένες με άπειρα μέτρα τούλι, που φτάνουν μέχρι κάτω από τα νύχια των ποδιών και θυμίζουν παραθύμια της χαλιμάς. Επίσης θυμίζουν μου κάτι διαφημίσεις παιδικών στολών για καρναβάλια. Α, και για να μην ξεχνιόμαστε, συνήθως η στολή πριγκίπισσας συνοδεύεται με κεντήματα από κρύσταλλα, και ότι άλλο προαιρείται η "δημιουργός". Ο πρίγκιπας αγοράζεται ξεχωριστά.
- Βασίλισσα: Οι δημιουργίες αυτές είναι ειδικά σχεδιασμένες για τις μητέρες της πριγκίπισσας, και εκτός από τα πιο πάνω στοιχεία έχουν και μια δανδέλα κεντημένη στο μπούστο, έτσι για να τονίζουν την απλότητα.
- Θα βάλω τα μεταξωτά και θα φυσάει: Αέρινες δημιουργίες σε όλα τα χρώματα, χωρίς ραφές, συνήθως one size που τις βάζεις και απλά παρακαλάς να μεν φυσήσει γιατι θα φανεί το βρακούδιν σου...αν εφόρησες.

Είχα και άλλες κατηγορίες αλλά νομίζω ότι έχω ξεθυμάνει αρκετά έτσι θα σταματήσω κάπου εδώ. Το πρόβλημα μου είναι απλό, δεν μπορώ ρε φίλε να ντυθώ φυσιολογικα; Να είμαι ο καθημερινός ευτός μου; Πρέπει να ντυθώ κάτι άλλο επειδή έτσι ντύνονται οι υπόλοιποι; Πού να γυρευτώ για να βρω ένα ρούχο της προκοπής που να μεν φαίνεται ο κώλος μου, τα βυζιά μου και εν ολίγοις να μην ανήκει σε καμια από τις πιο πάνω κατηγορίες;

Και κλείνω με το εξής σχόλιο του πωλητή υφασμάτων (γιατί επήαμεν τζαι στα υφάσματα!): "Ω, μα γιατί δεν σου άρεσε τούτο, όλες οι κοπέλες ενθουσιάζονται, αφού είναι JustCavalli". And your point is??????

Φαίνεται ότι εγώ δεν είμαι Just Cavalisa το καλάμι.....Να το ψάξω;;;;

Το ψάθινο καπέλο!

Επιτέλους καλοκαιράκι, επιστροφή στα πάτρια εδάφη μετά από μια σύντομη περιήγηση του κόσμου, και αμέσως απόφαση για παραλία και μαύρισμα. Εννοείται ότι της απόφασης για παραλία προηγήθηκε χρήση self tanning spray με καταστροφικές συνέπειες.

Έτσι για να καταλάβετε, πριν 3 ακριβώς χρόνια είχα την πρώτη μου εμπειρία με self tanning lotion – επειδή ποτέ μα ποτέ δεν μαυρίζω με ηλιοθεραπεία, και επειδή έτσι μου ήρθε, αγόρασα και δοκίμασα αυτό το καταπληκτικό προιόν. Η αλήθεια είναι ότι την πρώτη μέρα ήμουν κατενθουσιασμένη, επιτέλους μαύρισα! Τη δεύτερη μέρα, μετά από μπάνιο ήμουν πάλι μαυρισμένη…τόπους τόπους! Ευτυχώς με το τρίτο μπάνιο επανήλθα στην αρχική κατάσταση ασπρίσματος (βλέπε γάλα), χωρίς τις τάτσες! Και καλά, την πρώτη φορά την έπαθα…τι ήθελα να το ξαναδοκιμάσω και φέτος; Επειδή αντί lotion πήρα spray ήταν να σωθώ;

Τέλοσπάντων…ξεφεύγω και από το θέμα του ψάθινου καπέλου! Ξεκινάμε λοιπόν Σάββατο απόγευμα για παραθαλάσσιο θέρετρο που συχνάζουν όλοι οι Λευκωσιάτες (άτε να το βρείτε τωρά), αρχίζουμε τη βραδιά με μαργαρίτες σε γνωστό εστιατόριο που πάλι συχνάζει όλη η Λευκωσία, και καταλήγουμε τύφλα να κοιτάζουμε βιτρίνες σε τουριστικά καταστήματα. Ξαφνικά η δική σας αποφασίζει πως θέλει καπέλο για να μπορεί να βγει στην παραλία την επομένη χωρίς να καεί. Και ενώ πήγαινα για ένα απλό αθλητικό καπελάκι, θέλεις οι μαργαρίτες, θέλεις το ένστικτο, θέλεις η πελλάρα που με δέρνει, με έκαναν να αγοράσω ένα τεράστιο ψάθινο καπέλο…κάτι όπως την ομπρέλα αλλά σε καπέλο δηλαδή.

Ξεκινάμε την άλλη μέρα για παραλία, και ως κλασσικοί Λευκωσιάτες σκεφτήκαμε να αρχίσουμε με φραπεδάκι στο μπαράκι της παραλίας. Βρίσκουμε λοιπόν τραπεζάκι, σκιά, παραγγέλουμε τους φραπέδες, απλώνουμε ζάμπα, βγάζουμε περιοδικά και βιβλία, κοιτάζουμε τη θάλασσα και χαλαρώνουμε! Ξαφνικά, και ενώ βρισκόμουν σε νιρβάνα, μου λέει κάποιος από την παρέα: Ρε τζίνος εν είναι ο Κώστας; Αμέσως φρικάρω μόνο με την ιδέα να είναι αυτός και να με δει. Μπίουμε* το ψάθινο καπέλο, φορώ τα γυαλιά του ήλιου, παίρνω το βιβλίο μου (νομίζω που την ανόποδη!) και κατεβαίνω χαμηλά στην καρέκλα. Τελικά όντως ήταν ο Κώστας, που όπως σωστά καταλάβατε προσπαθώ να τον αποφύγω….

Δυστυχώς ο Κώστας κάθησε στο ίδιο μπαράκι, ευτυχώς με την πλάτη γυρισμένη, που σημαίνει ότι την έβγαλα χωσμένη κάτω από το καπέλο/ομπρέλλα για αρκετές ώρες, μουρμουρώντας στους υπόλοιπους αν είμαι καλά χωσμένη, και αν υπάρχει τρόπος να δραπετεύσουμε που τα ακάμωτα! Που δεν υπήρχε! Έτσι τελικά μου φάνηκε χρήσιμο το καπελάκι (καπελλάρα μάλλον!).Αφού σκέφτομαι να αρχίσω μια νέα διαφημιστική καμπάνια: Αν δεν μπορείτε να χωστείτε στην παραλία από κάποιο που αποφεύγετε δεν φταίμε εμείς…σαν γοράσετε και εσεις το καπελούιν. Μεν σας πως δηλαδή ότι μετά την undercover χρήση του, μπορείτε να το αξιοποιήσετε και σαν ψαθάκι… Είναι όλα θέμα φαντασίας.

Τωρά όσον αφορά την incognito εμφάνιση μου στην παραλια, δεν σας κρίβω ότι ένιωσα σταρ που αποφεύγει το φακό των παπαράτσι. Φυσικά έτσι ρεαλιστικά…. ευτυχώς που ενε κατουρήθηκα όσην ώρα εχώνουμουν, γιατί εκεί θα την πατούσα!


* τελικά μερικές κυπριακές λέξεις εκφράζουν πολύ καλύτερα καταστάσεις και συναισθήματα.