El Camino de Santiago

El Camino de Santiago ή ο δρόμος του St James είναι ένα σύνολο από μονοπάτια τα οποία 

περπατούσαν (και περπατούν ακόμη) οι pilgrims (καθολικοί κυρίως) και καταλήγουν στην πόλη 

Santiago de Compostela στην Ισπανία όπου πιστεύουν ότι βρίσκονται τα λείψανα του St James.

Οι σύγχρονοι pilgrims ακολουθούν αυτά τα μονοπάτια για τους δικούς τους spiritual λόγους. Ένα

από αυτά τα μονοπάτια καταλήγει στο Finnistere όπου πίστευαν ότι ήταν το τέλος του 

κόσμου...780 Km αν το ξεκινήσεις από την αρχή. 

Λοιπόν πακετάρω και φεύγω για το Santiago de Compostela για δύο βδομάδες. Πάω για δουλειά 

και θα μείνω στο σπίτι κάποιων που δεν είδα ποτέ στη ζωή μου. Πάω να βελτιώσω τα 3 ισπανικά 

μου, να ανοίξω τους ορίζοντες μου, να γνωρίσω pilgrims και να μάθω τις spiritual εμπειρίες τους, 

και να βρω χρόνο για να φτάσω στο τέλος του κόσμου.

Θάρρος ή αλήθεια;

Ερώτηση προς άλλους:

Είμαι για σένα καβάντζα; Κάποια που σε κάνει να νιώθεις καλά όταν όλες οι άλλες πόρτες έχουν κλείσει; Αν είμαι καβάντζα, γιατί νομίζεις ότι πρέπει να το ανεχτώ, ειδικά αν εμένα δεν μου προσφέρει τίποτε; Αν δεν είμαι καβάντζα τότε γιατί εξαφανίζεσαι μόλις κάποια νέα κατάκτηση μπει στη ζωή σου; Γιατί το κρύβεις και εμφανίζεσαι μετά για να μου πεις την ιστορία που έχει τελειώσει; Εγκυκλοπαιδικά, η ζωή μου δεν είναι κομμάτια στα οποία μπορείς να μπαίνεις σφήνα όποτε σε βολεύει.


Ερώτηση προς εμούς:
- Πιστεύεις ότι ο Πορτογάλος που γνώρισες (μια όμορφη μέρα του Μαγιού, που τα πουλάκια κελαϊδούσαν, τα λουλούδια άνθιζαν) αξίζει περαιτέρω εξερεύνησης;

Φυσικά! Μόνο τα μάτια μου να εμπιστευτώ είμαστε μέσα. Πόσο μάλλον αν εμπιστευτώ (α) τη διαίσθησή μου, και (β) τη χημεία! Θα ακολουθήσει update όταν παίξω μαζί του το θάρρος ή αλήθεια!


Γενική ερώτηση:

- Γιατί νιώθουμε την ανάγκη να έχουμε ένα άτομο στην άκρη να μας περιμένει, έστω και αν ξέρουμε τι δεν θέλουμε;

Να γελάς, να χαμογελάς

Δεν είναι τέλειο να έχεις γύρω σου άτομα που σε κάμνουν να γελάς; Αλλά να γελάς που μέσα σου, τζίνον που νιώθεις ότι σε απελευθερώνει. Ή μπορεί απλά να νιώθεις ήδη απελευθερωμένος με τούτα τα άτομα για αυτό σε κάμνουν να γελάς. Και να σου λέν ότι αρέσκει τους όταν γελάς. Να νιώθεις όπως νιώθει ένα αθώω μωρό το οποίο γελά μέσα που τη ψυχούλα του χωρίς άλλες σκέψεις. Να γελάς γιατί είσαι εκεί εκείνη τη στιγμή κα κάθε άλλη στιγμή ανήκει σε άλλο χωρό-χρονο.

Παραλία- με φωτογραφίες

Καθούμαστεν στο περίπτερο στην παραλία του Κόννου. Εμείς τζαι ακόμα 2-3 παρέες. Ησυχία. Που πίσω τα δέντρα και το βουνό, τζαι μπροστά το γαλάζιο της θάλασσας. Εν είναι ακριβώς γαλάζιο. Εν πράσινο τόπους τόπους, αλλού γαλάζιο, αλλού σκούρο προς μαύρο. Απλά κάθουμε τζαι θωρώ, γαληνεύει η ψυχή, εν μιλώ. Η Μ. μαλλώνει με τον Τατά ποιος να πάει να φέρει το τάβλι. Η άλλη Μ. διαβάζει περιοδικά. Η Ε. φκάλει φωτογραφίες τα ζωήφια πάνω στα τραπεζάκια. Ο καθένας στο κόσμο μας αλλά ούλλοι μαζί. Πιάνει μας τηλέφωνο μια φίλη ότι θα έρτει να μας έβρει για κανό τζαι κατεβαίνουμε κάτω. Τζαι είπα 100 φορές ότι θα πιάνω μονόν γιατί εν πιο εύκολο τζαι πάλε επιάσαμεν διπλόν. Ουφ, επιάστηκεν η πλάτη μου. Άτε πάμε για μια μαργαρίτα; Σηκωνούμαστε να πάμε τζαι χτυπά το τηλέφωνο. Απαντώ το τζαι ξυπνώ....

Accidentally in love ....Friday I am in love

μάνα θες να γίνουμε φίλες;

Μάμα: Αράχνη μα τι εν τούτο το φέησμπουκ;

Αράχνη: Άτε ρε μαμα τωρά, τι ρωτάς; 

Μ: Άκουσα το που το λαλούν στη δουλειά και δεν ξέρω. Εσύ ξέρεις;

[περιγραφή του φέησμπουκ, χωρίς σχόλια]

Μ: Εσύ έχεις;

Α: Ναι έχω.

Μ: Να μου κάμεις τζαι εμένα καλό. Εν γίνεται τα παιδκιά μου να ασχολούνται με τα κομπιούτερ τζαι εγώ να μεν ξέρω που τούτα.

Α: Εν μπόρω τωρά, άλλην ώρα κάμνω σου.

Μ: Πως το κάμνουν;

Α: Μπαίνεις στη σελίδα τους και κάμνεις λογαριασμό.

Ώσπου να πάω σπίτι επήρα πρόσκληση που τη μάμα μου για να γίνουμε φίλες στο φέησμπουκ. Αυτό θα πει μάνα με γνώση :) 

Twitter my ass

Τούτην την μανία με τα on-line social network δεν μπορώ να την καταλάβω. Καλά το φατσοβιβλίο έχει μια χρησιμότητα, ότι και καλά έχεις κάπου "οργανωμένους' τους φίλους σου και μπορείς να θέλεις να επικοινωνήσεις εύκολα μαζί τους. Επίσης μπορείς να τους ενημερώσεις ότι είσαι διαθέσιμος ή όχι (όχι για εργασία), ότι έχεις ακόμα 3 4567 8903 φίλους, ότι πλήττεις στη δουλειά, ότι έχεις πάει διακοπές και σε κάνουν tag στις φωτογραφίες κλπ κλπ. Δηλαδή συμπέρασμα δίνεις τους τροφή για κουτσομπολιό! 

Καλά το φατσοβιβλίο εχωνέψαμεν το. Το Twitter γιατί με δυσκολεύει τόσο πολλά; Γιατί να θέλω να ενημερώσω μιαν φάουσα κόσμο που έχω στο network μου ότι κάθουμαι και πίνω καφέ; Γιατί να πρέπει να ξέρουν ότι εχτές ήμουν στη συναυλία των Fray ή ότι αυτή τη στιγμή οδηγώ ή ότι είμαι στο μπάνιο και κάμνω ενημέρωση του προφίλ μου που τζιαμέ; Αν έχουμε τόσο πολλά την ανάγκη να επικοινωνήσουμε γιατί να μεν το κάμουμε με τα άτομα που είναι δίπλα μας (physically) και έχουμε την ανάγκη να είμαστε σε μια παρέα και να κάμνουμε twitt την μαλακία μου μέσα;

Τζαι μην μου πείτε ότι εν όπως το μπλόκιν γιατί δεν είναι! Για μένα είναι παραβίαση της ιδιωτικότητας σε συνδιασμό με αδκιασεροσήνη. Και πάρτε τζαι έναν άρθρο εκκλησιαστικό-twitter για επιδόρπιο.

ήλιε μου ήλιε μου!

Σήμερα εν μια που τζίνες τις μέρες που εν χαρά να είσαι στην αγγλία. Ήλιος, τέλεια θερμοκρασία και όλοι χαρούμενοι. Μόλις ανακάλυψα ότι το wifi μου πιάνει μέχρι το παρκούδιν κάτω που το σπίτιν....από όπου ας πούμε δουλέφκω :)