G20 meltdown

Το δίλημμα είναι να πάω αύριο στις πορείες ή να τρομοκρατηθώ που τις ανακοινώσεις της αστυνομίας για επεισόδια (ιστορίες της χαλιμάς) τζαι να κάτσω έσσω μου; 

Από αγκαλιά σε αγκαλιά

Τωρά τελευταία σαν να τζαι έγραψα σε λίον; Ξέρω το ότι δεν σου δίνω τζαι πολύ σημασία αλλά συγνώμη που έχω καλύτερα πράματα να κάμω. Είμαι σίγουρη πως τζαι εσύ το ίδιο θα έκαμνες στη θέση μου. Όι πε μου, εν θα επροτιμούσες τις εκδρομές με παρέα τα σαββατοκυρίακα, τα ποτάκια το βράδυ, ταινιούλες με φίλους, διακοπούλες αστραπή, βόλτες στις αγορές (τζαι έσhει πολλές!), ξάπλες στα πάρκα; Δηλαδή αν είχες την ευκαιρία να κάθεσε χαλαρά (λέμε τώρα) στον ήλιο στο καφέ της γειτονιάς εν θα το προτιμούσες; Δηλαδή αν είχες λίην ώρα για εσένα ήταν να προτιμίσεις να μου την αφιερώσεις; Δεν θα με παρατούσες με την πρώτη ευκαιρία μόνο τζαι μόνο για να είσαι με κόσμο τζαι να γελάτε; 

Ε, δεν ξέρω αν εσύ δεν θα το έκαμνες αλλά αγαπητό μου μπλόκ έκατσα σου την! Μόλις επιστρέψουν οι βροχές και οι συννεφιές παίζει να σε αγαπήσω και πάλι. Εκτός αν ερωτευτώ τα μαθήματα φωτογραφίας τζαι κιθάρας, τα road trip τζαι τις συναυλίες στα πάρκα. Πάντως προς το παρόν κοιμάμε στην αγκαλιά του μορφέα τζαι ξυπνώ στην αγκαλιά του ήλιου.  

Η κυπριακή αστυνομία...τώρα και τα κυπριακά δικαστήρια

Αθωώθηκαν οι 10 αστυνομικοί που κακοποίησαν τους φοιτητές το 2005 επειδή η βιντεοταινία που τους έδειχνε να ξυλοφορτώνουν δύο ανθρώπους ΔΕΝ επέτρεπε δίκαια δίκη; Έπρεπε να ανακρίνουν και τον κινηματογραφιστή (για να έχουν ακόμα ένα να εκβιάζουν;); Μα τελικά μέσα σε τούτη τη χώρα ποιος μας ελέγχει; 

Διαβάστε στη Ψυχία και στα Κυπριακά μπλογκ για αντιδράσεις. Η βιντεοταινία της αθώωσης στον Πολίτη. 

Γάλα τριαντάφυλλο

Γάλα τριαντάφυλλο στα Καλά Καθούμενα με παρέα και να μας αγκαλιάζει ο ήλιος. Κολοκάσι γιαχνί στον Ματθαίο (πίσω που τη Φανερωμένη), βραδιές με καλή παρέα για ποτάκι και κουβεντούλα. Παπούδες και γιαγιάδες που σου λένε ότι τους έκανες να νιώσουν και πάλι ζωντανοί επειδή σε είδαν. Τα χωράφια ολοπράσινα, με κίτρινες πινελιές. 3 μέρες στην Κύπρο.

Ντράπηκα, φοβήθηκα

Σήμερα ντράπηκα. Περπατούσα στο δρόμο και είδα μια κοπέλα να σταματά για να δώσει λεφτά σε ένα άστεγο, και να κάθεται μαζί του και να του μιλά, να τον ρωτά πως νιώθει, από που είναι, πως τον λένε. Ντράπηκα γιατί ποτέ δεν σκέφτηκα ότι εκτός από τα κέρματα που έχω στην τζέπη μου μπορώ να αφιερώσω 5 λεπτά για να ασχοληθώ με αυτές τις ψυχές. 

Σήμερα ντράπηκα, γιατί ο χ γνωστός μου κινδυνεύει κάθε βράδυ να τον βιάσουν τα πρεζάκια φίλοι της συγκάτοικου του, δεν μπορεί να μετακομίσει γιατί δεν έχει χρήματα. Ενώ η ψ γνωστή μου σκέφτεται τι μάρκα τσάντα να αγοράσει. Και η τσάντα θα της στοιχίσει όσο 3 ενοίκια του χ. 

Σήμερα φοβήθηκα ότι θα επιστρέψω πίσω σε μια πατρίδα που μετρά το πόσο στοιχίζει το τι φοράς, όχι το πως φοράς τον εσωτερικό σου κόσμο. 

Απλά ήθελα να τα πω ... γιατί φοβάμαι.