Τετάρτη 29 Απριλίου 2009

γρίππη του χοίρου! update


Εν θέλω να πάω που γρίππη του χοίρου, does not sound very exotic! Ελπίζω τούτο που έχω να είναι απλή γρίπη.


Δευτέρα 27 Απριλίου 2009

Άσχετα και σχετικά

Πρέπει να έχουμε νέο γείτονα απέναντι, γιατί ακόμα δεν κατάλαβεν ότι όταν κάμνει μπάνιο (μπροστά που το ολόσωμο γυαλί) θωρούντον έξω. Με άλλα λόγια, ναι έκαμα μάτι!

....................................................................

Πριν ενάμισι χρόνο περίπου (τον τζαιρόν της τασhινόπιττας δηλαδή) εκολλούσεν μου ένας τύπος, συνεργάτης, αλλά επρόσεξα ότι τούτον ήταν πιο έντονο όταν ήταν μπροστά η πρώην του, η οποία εδούλεφκεν για τζίνον. Έφκαλα τις θεωρίες μου τότε, έγινεν τι έγινεν, έκαμεν με με τον τρόπο του να τον θέλω, αλλά ευτυχώς ήμουν μεν μαννή αλλά τυχερή, δηλαδή τωρά εν με την πρώην. Σήμερα το θυμήθηκα γιατί μια κουβέντα που είχα το απόγευμα με τρίτο άτομο μου επιβεβαίωσε τις θεωρίες - ότι με χρησιμοποιούσε για να ζηλέψει η πρώην-νυν. Ήντα Αϊνστάιν αράχνη είμαι! Επήρεν μου ενάμιση χρόνο και μιαν εσωτερική πληροφορία για να εμπιστευτώ το ένστικτο μου!

.....................................................................

Το πιο σημαντικό πράμα που έμαθα 4 χρόνια στην Αγγλαιουρία είναι ότι εν πολλά δύσκολο να είσαι αληθινός, αλλά άμαν το καταφέρεις είσαι χαρούμενος. Προσπαθώ το ....

.....................................................................

Έμαθα επίσης να απολαμβάνω κάθε στιγμή σαν να είναι η τελευταία, τζαι να βρίσκομαι όπου είμαι, όχι αλλού.

.....................

Ήταν καλή η σανγκρια τελικά!

Σάββατο 25 Απριλίου 2009

Εντόπισε τις διαφορές!

Το χειρότερο πράμα σε μια πτήση είναι το κατούρημα, ειδικά αν είσαι γυναίκα! Τζαι αν θέλεις να κατουρήσεις μέσο όρο 16 φορές σε μια πτήση, δηλαδή 1.5 κατούρημα την ώρα. Τωρά πως μετράς 1.5 κατούρημα μεν με ρωτήσετε...γιατί μπορώ να σας εξηγήσω! Μετά λοιπόν από 16 κατουρήματα, 12 ώρες καθήσιν, 3 ταινίες και φαήν καπάλιν εφτάσαμεν στο προορισμό. Με το έφκα εφάνηκεν ότι θα ήταν ούλλα πολλά εύκολα - άλωστε πάντα είναι στη ΧΤΕΡνια. Shuttle έξω από το αεροδρόμιο, μας παίρνει στο ξενοδοχείο, ο shuttle-τζης ολογέλαστος και έτοιμος να βοηθήσει, το ίδιο και στο ξενοδοχείο, το ίδιο και στο εστιατόριο. 

Την πρώτη νύχτα, μετά από (χ+ψ)Χ10 ώρες χωρίς ύπνο, και ενώ το βιολογικό μας ρολόι λέει πως εν 4 το πρωί, πάμε στη δεξίωση του συνεδρίου. Κόσμος αρκετός, ειδικά ΧΤΕΡΝεζοι, αλλά και οι δύο advisor μου (εγγλέζοι), και κάτι φίλοι που δούλευαν παλιά στο πανεπιστήμιο μου και βουρούν να δουν αν ακόμα έχω τα λογικά μου! Μιλούμεν σε μια αμερικάνα, και σε 10 λεπτά με συστήνει σε πιο πολλά άτομα (κλειδιά) από ότι με σύστησαν οι advisor σε 4 χρόνια (όχι επειδή δεν ξέρουν τα άτομα). Ο απολογισμός του συνεδρίου σε γνωριμίες, εκτός από τα πιο πάνω ήταν ένας αργεντινός που μιλά ελληνικά με τέλεια προφορά, μια τουρκάλα που μας πρότεινε να μας φιλοξενήσει στο σπίτι της μόλις άκουσε ότι θα πάμε στο πανεπιστήμιο της για δουλειά, μια ισπανίδα με την οποία γελούσαμε συνέχεια, μια αμερικανο-ρωσσίδα που έπρεπε να φύγει βιαστικά για να πάει στον καλόν λόον, αλλά μας σύστησε ένα κυπραίον που ζει στη ΧΤΕΡΝΙΑ πριν φύγει. Εγνώρισα επίσης ένα καθηγητήν, πολλά σπουδαίον όνομα σε τούτον που κάμνει, με τον οποίον παρουσιάζαμε στο ίδιο σεσσιον και ήρτε από μόνος του να συστηθεί και να ενδιαφερτεί με τι ασχολούμε - μπιγκ σοκ για το μπριτισh μπαγκ-γκραουντ μου!

Εκτός φυσικά από τις νέες γνωριμίες ήταν και οι παλιές. Η φίλη που τη Μινεσότα που μας έδειχνε τις φωτογραφίες της με τον Ομπάμα που την εκστρατείαν του, η φίλη που τη Σιγκαμπούρη που ενθουσιάστηκε όταν της είπα να κάτσουμε έξω για λαντς γιατί δεν είναι κάτι που μπορεί να κάμει στη χώρα της, ο πελλός ο αργεντίνος πρώην ποστ-ντοκ στο τμήμα μου που θέλει συνέχεια να σε πειράζει και διάφοροι που συναντώ κάθε χρόνο και έγιναν πια φαμίλιαρ φέησες. 

Μετά την παρουσίασην (που δυστυχώς ήταν την τελευταία μέρα) ήρτεν ο μεγάλος αρχηγός (advisor 1) να μου πει ότι επήα τα καλά (που να ήξερεν ότι επροσπαθούσα να σκηνοθετήσω πως να φυρτώ πριν την παρουσίαση). Τα θετικά του σχόλια ήταν: You did yourself justice. Και ναι...ήταν θετικά in his british kind of way! Τα ΧΤΕΡΝεζικα σχόλια ευτυχώς ήταν πολλά πιο θετικά!

Μετά που τούτον εξατμιστήκαμεν με προορισμό Σάντα Μόνικα και παραλία....

Αλλά που τα πιο πάνω, εσείς εντοπίσετε κάποιες διαφορές; Γιατί εχτός που το ότι τις βλέπω στις δύο κουλτούρες πλέον, άρχισα να τους τις φακκώ επίσης. Και όποιον πάρει η απόλυση...

Back to reality




Από το γεμάτο με κόσμο και νεύρα Λονδίνο, στη Καλιφόρνια με τους τεράστιους δρόμους, το χαμογελαστό κόσμο και τις παραλίες. Μακάρι να ήξερα ρόλλερς!

Και πάλι πίσω στα νεύρα και τα κατεβασμένα μούτρα (δικά τους!) στη δουλειά. Εν θα αντέξουν ένα μήνα οι μπαταρίες μου; Και μετά πάλε φορτίζω τες :)

Χριστός Ανέστη είπαν μου;

Τρίτη 14 Απριλίου 2009

ολιστικός και σκέψεις

Πριν μερικά χρόνια έστειλε με μια φίλη να πάω για μασαζ κάπου στη Λευκωσία. Δεν μου είπεν τίποτε άλλο, απλά επέμενεν ότι εχρειάζομουν το. Πάω, χτυπώ το κουδούνι τζαι ανοίει μου ένας τύπος γύρω στα 65, με άσπρα μαλλιά, άσπρα ρούχα τζαι βλέμμα κενό. Η εμφάνισή του σε συνδιασμό με τις μυρωδιές που τα λαδάκια έκαμεν με να φοηθώ λίον. Είπα του ποια είμαι, τζαι εμιλήσαμεν λίον. Όσην ώρα μου εμιλούσεν όμως εκοίταζεν με στο στήθος, τζαι γύρω που εμένα με βλέμμα ανησυχίας αλλά δεν είπε τίποτε. Όταν εξεκίνησε το μασαζ άρχισε να μου λαλεί πράματα για εμένα, για το πως συμπεριφέρομαι, πως νιώθω, πως αντιδρώ. Ελάλεν μου, ερώταν με τζαι απλά άκουα χωρίς να επιβεβαιώνω τίποτε, έλεα του συνέχεια "μπορεί". Πολλά επιφυλακτική. 

Κάποια στιγμή εξεκίνησε να μου λέει για φύλακες αγγέλους, τζαι ότι κάποιοι από εμάς έχουμε. Εσταμάτησα τον γιατί δεν ήμουν έτοιμη να ακούσω. Στο τέλος εμέτρησεν μου τις ενεργειακές μου πόρτες (μεγάλη ιστορία) τζαι ήβρεν ότι που τις 12 είχα 10 κλειστές. Μια που τούτες τις ενεργειακές πόρτες που είχα κλειστές είπεν σχετίζεται με την καρδιά μου, ότι έχω μέσα κάτι που με βασανίζει τζαι έχω την κλειστή, γιαυτό λέει έβλεπε ένα βάρος στο στήθος μου, κάτι να με πιέζει (που το ένιωθα έτσι τζαι αλλιώς). 

Τζίνην την μέρα έφυα τζαι ένιωθα την χαρά που νιώθει ο ερωτευμένος, ότι αγαπάς τον κόσμον όλον, θέλεις να τους αγκαλιάσεις όλους και είσαι έτοιμος να κατακτήσεις τον κόσμο. Εδιάρκεσε λίες μέρες, τζαι μετά άμαν δεν ενιώθα καλά εξαναπήενα. Έμαθεν μου τζαι διάφορα κόλπα, όπως πως να αντιμετωπίζω κάποια άτομα, ειδικά τζίνα που προσπαθούν να σου πιάσουν την ενέργεια σου. Έδωσεν μου τζαι βιβλία να διαβάσω για τις ενέργειες. Έμαθα για τη ζωή του τζαι πως αποφάσισε να τα αλλάξει όλα για να γίνει καλύτερος άνθρωπος. Άνοιξα τζαι κάμποσες που τις ενεργειακές πόρτες που τότε τζαι έμαθα να τις κρατώ ανοιχτές.

Έχει καιρόν να πάω, έμαθα να χειρίζομαι τις "ενέργειες'. Κάτι που δεν έμαθα ακόμα να κάμνω είναι να ανοίω την καρδιά μου, ειδικά σε σχέσεις με το αντίθετο φύλο. Να εμπιστεύομαι όπως εμπιστεύεται ένα μωρό, χωρίς φόβο, χωρίς προκαταλήψεις, χωρίς να περιμένει ότι θα προδωθεί. Εσκέφτομουν το πολλά τον τελευταίο καιρό και πρόσεξα ότι ακολουθώ το ίδιο μοτίβο (που χειροτερεύει κάθε φορά που την πατώ): αυτοεκπληρούμενη προφητεία! Ό,τι και να κάμει ο άλλος για εμένα, όπως και να δείξει το ενδιαφέρον του ή την αγάπη του, δημιουργώ το τέλος εγκεφαλικά, γιατί έτσι 'προστατεύω' την αράχνη, και πολύ απλά περιμένω το (προκαλώ το;) να έρθει. 

Τούτην τη φορά δεν θέλω να τα κάμω σκατά πάλε. Αλλά πάλε έφτιαξα το τέλος στο νου μου. Πρέπει να το σβήσω.

Παρασκευή 10 Απριλίου 2009

Τα μιτσιά μιτσιά

Ανακάλυψα την πιο όμορφη μπυραρία στο Λονδίνο. Μπαίνεις μέσα τζαι εν μια κανονική μπυραρία-τρύπα, τζαι ανοίεις μιαν πορτούα τζαι βγαίνεις σε μιαν αυλούδαν με ξύλινα τραπεζούδκια, ομπρέλες, καναπέδες τζαι φκιόρα παντού. Εχαμογελούσα ούλλη νύχτα!

Επίσης θυμήθηκα πόσο ωραίο είναι να αρέσκεις, να σου χαμογελούν, τζαι να σου το δείχνουν. Τζαι να χαμογελούν πιο πολλά άμαν το ανταποδίσεις. 

Μια φίλη μου είπε μου πρόσφατα: έλα να σου δείξω τα μιτσιά πράματα στην Κύπρο που σε κάμνουν να σσιέρεσε. Τζαι επήρεν με Λήδρας να φάμε παγωτό τριαντάφυλλο-μαστίχα. 

Εν τούτα τα μιτσιά μιτσιά που μας κάμνουν να συνεχίζουμε. Άνοιξε τα μάδκια σου!

Το τραγούδι ταξιδέφκει με :)



Τετάρτη 8 Απριλίου 2009

Ακόμα θυμάμαι...

Παράξενο πράμα ο νους, άμμαν τον αφήσεις λίον ξαπόλυτο πλάθει ιστορίες τζαι φέφκει εκτός πορείας. Αν μπορείς να συντονιστείς τζαι να μαζέψεις τα συναισθήματα σου τότε εν καλά, δημιουργείς. Διαφορετικά κρούζεις....


Δευτέρα 6 Απριλίου 2009

τσιατιστό

Το τσιατιστό τούτο έπιασα το σε μήνυμα που μια φίλη μου τζαι λαλεί πολλά:

Πέψε τους ούλλους πουποτζί μήνυμα τζαι χαπάρι,
πως ότι εβαρέθεις τους τζαι πάρτε το χαπάρι.
Κόττα τους τζαι το πιετζντι που τόσσις μες το αρμάρι
τζαι αν θέλετε δκιαβάστε τα, έτα τζαμέ βουνάρι!

Σάββατο 4 Απριλίου 2009

πιάνει τάχα τα κλάματα

Σήμερα το πρωί στο καφέ της γειτονιάς όπου χτυπώ 12-ωρα για να τελειώσω το σκατο-διδακτορικό, στο τραπεζάκι απέναντι μου:

Άντρας: Αγάπη τι θα κάμουμε σήμερα, εν πολλά ωραία μέρα, μεν την χάσουμε.
Γυναίκα: Μα τί ωραία που περνούμε. Να φάμε ιταλικά το μεσημέρι; Έλα χαϊδεψε με.
[μετά που κανένα δεκάλεπτο και πολλά χάδια - το φοοτ μασαζ μέσα στα καφέ ενώ γλίφεστε σας έληψεν!]
Άντρας: Αγάπη άτε, πάμε να περπατήσουμε, να πάμε στο πάρκο. Είναι τέλεια μέρα, θέλω να κάμουμε πράματα σήμερα. Μην χάσουμε τη μέρα μας μέσα στο καφέ. 
Γυναίκα: (πιάνει τάχα τα κλάματα) Δεν με αγαπάς, τζαι δεν μπορείς να χαλαρώσεις να περάσεις μια μέρα ωραία μαζί μου, εγώ θέλω να είμαι μαζί σου αλλά εσύ δεν με αγαπάς (με φωνή κλαμένη και μούτρα κατεβασμένα - δάκρυα εν είδα)
Άντρας: [νευριάσει, σικκιρτά, σηκώνετε, έρκετε πίσω σε 1/2 δευτερόλεπτο) Καλά αγάπη, να κάμουμε ότι θέλεις.
Γυναίκα: [χαμόγελο θριάμβου]

Αν είχα σακουλάκι έστρεφα, αν είχα νουν ήταν να μάθω να συμπεριφέρομαι!

Άσχετο αλλά έφαα κόλλημα με τούτο το τραγούδι


Πέμπτη 2 Απριλίου 2009

σκοτεινά

Σήμερα έξω έχει ήλιο, μέσα πάλε εν σκοτεινά.