...δεν υπαρχει εμπιστοσύνη

Και όμως υπάρχει. Μπορεί να είμαστε χώρκατοι, άξεστοι, αχάριστοι σαν λαός αλλά εμπιστοσύνη υπάρχει, αρκεί να την βρεις και να την κρατήσεις κοντά σου.

Το μήνυμα της βραδυάς είναι θετικό.

Λατρεύω το τραγούδι, για τον ήχο, όχι για τον στίχο. Για όλους αυτούς που νιώθουν, υπάρχουν, είναι.

Why do we need virtual realities?

We live in multiple worlds we create even though physically we live in the same. What is important for one is not for the other, and that determines how we filter or perceive information. And that creates the dynamic of our own worlds making it in that way difficult to communicate with people with different filters. Mis(sed)-communication becomes the story of our lives. And then as if that struggle to bridge the gap between our own multiple worlds was not enought, we decided to create the virtual realities. To simulate what? Our inability to BE and our ability to hide behind anonymity? Hm...and blogs are virtual worlds too right?