2008

Another year going by, a new one coming, and you never know what is there for you, and how this one might turn out. Hopefully it will be great for all of us.

2008 was a year for growing up and changing attitude towards life. Finding out that some things are more important than others - being with those you love and cherish, healthy and happy. I have learned that I can reach the top but it is probably not worth trying if it means sacrificing yourself. So instead of doing that I prefer simple, everyday life, in which I strive to be myself, be real and not someone else. And I can tell you, it is not always easy for other people to accept that.

I have learned to trust my instinct and let people go, or push people out of my life especially if they are hurting me on purpose. I have learned that people claiming to love you are not always to be trusted - hidden agendas might make you mean something else to them. And that love is not something you can show with words, never just with words!  But I have people around me that show with their acts that they care and love them, so I am blessed. 

I have learned that closure is important, that relationships change and we adapt and enjoy the new state of life every time. That being healthy is probably the most important asset - and sometimes physical illness is purely an outcome of a bad state of mind. 

What did I achieve this year? Lots and nothing. But with the new year I will work towards some closures: some practical and some mental. Hopefully I will be done with most of them before easter and then the big journey will start. 

Enjoy!

tourlou τουρλού πάλε

Πρώτα από όλα ευχές για ότι καλύτερο, σε όλους μας!

Τούτες τις μέρες ο νους μου είναι τουρλού τουρλού, το ίδιο και οι πράξεις μου. Με λίγα λογια ο νους μου εν πάνω που την κκελέν μου, τόσο πολλά που σχεδόν μπορώ να τον δω να αιωρείται.

Τέλος πάντων, στόχος του ποστ δεν είναι ο νους μου αλλά διάφορα μιξ (με ξυδάτα) που σκέφτομαι και πράττω αυτές τις μέρες, άσχετα μεταξύ τους και μεταξύ μου, καθώς και συμβουλές και σχόλια, όλα με καμία απολύτως λογική σειρά:

- Γιατί ο Χριστόφιας να δώσει συνέντευξη στην Ειρήνη Χαραλαμπίδου; Εχαθήκαν οι δημοσιογράφοι στο ΡΙΚ; Ή έτσι για πασhιαμα θα κάμουν τζαι καμία κλήρωση για το ευχάριστο σαββατόβραδο;

- Γιατί η τηλεόραση δεν δείχνει τίποτε άλλο εκτός από βλακείες και επαναλήψεις.

- Η αίγια φούξια έγραψε, ειδικά τα Χριστούγεννα! Τα παιδιά σατύρισαν πολλές καταστάσεις με πουκάτω πουκάτω χιούμορ. Αλλά μετά την τρίτην επανάληψην ακόμα τζαι την αίγιαν εβαρεθήκαμεν την!

- Τα Σφηνάκια ακόμα λαλούν τα έτσι γιατί σφηνώνεσε. Είναι ακατάλληλα για άτομα όλων των ηλικιών που θέλουν να αναπνέουν τζαι να ταράσσουν.

- Το CIIM έχει καλό κόσμο και κάμνει σουπερ πάρτυ. Ίσως επειδή οι περισσότεροι δεν είναι Κυπραίοι και είναι άνετοι;

- Ο Αλ (όχι Μπάντι) τούτο όλον τον καιρό που ήταν άρρωστος (τάχα μου) ψώνιζε από το Bata δίπλα από το Απολλώνιο. Διότι αν δεν υποστηρίξεις τον γείτονά σου δεν έχεις υπόθεση! Εν που δαμέ που θωρείς το καλόν το πλάσμαν.

- Μετά τα Χ χρονών που είμαι, τα τσιγάρα, τα (πολλά) ποτά και τα ξενύχτια είναι ΔΟΛΟ-φονικά! Τι νερό, τι ντομάτες, τι μπανάνες, τι αφκά τηγανιτά, τίποτε δεν σε σώζουν. Πεσμένες δυνάμεις. Έτσι κάτσε κόρη μου σπίτι σου να κάμεις τον ιστό σου! 

- Άμαν θέλεις να κάμεις τσάι πρέπει να ανάψεις τον βραστήρα, αλλιώς το νερό δεν θα βράσει!

- Αν θέλεις να σιωνώσεις το νερό από το ένα δοχείο είναι συνετό να το σιωνώσεις στη βούρνα και όχι μέσα στον κάλαθο.

- Ο ήλιος βοηθά την ψυχική υγεία, αλλά ακόμα τζαι εχτές μπορείς αν καείς να κάτσεις πεντακόσιες ώρες να λιάζεσε! 

- Αλλά πάλε εν τέλεια να σηκώνεσε πρωί, να πιάνεις την εφημεριδούα σου που το περίπτερο και να κάθεσε στη βεραντούα σου στο ηλιούην και να σου λαλεί ο άλλος ότι εν χειμώνας και κρυάδες. Not in Cyprus my friend, definitely not in Cyprus!

- Ειδικά αν οι επισκέψεις σου ζητούν φραπέ με παγάκια!

- Όταν βουράς που καφέν σε καφέν τζαι που ποτό σε ποτό σε βοηθά να μην σκέφτεσαι. Και όταν δεν σκέφτεσαι είσαι χαρούμενος, μέχρι να σκεφτείς. Αλλά δεν βαριέσαι, εν διακοπές τωρά!

- Όταν σου λαλούν ότι "when you are bored of London, you are bored of life" σημαίνει ότι δεν εζήσαν ποττέ τους στο Λονδίνο τζαι δεν έχουν ιδέα τι άξιον εστί!

- Επίσης όταν σου λαλούν ότι δεν υπάρχει καταναλωτισμός στο Λονδίνο επιβεβαιώνεις ότι δεν έχουν ιδέα για το τι λαλούν και θα ήταν χρήσιμο να αποφύγεις περαιτέρω συζητήσεις μαζί τους. Ειδικά τωρά που ο εγκέφαλος σου είναι σε διακοπές και δεν θέλεις να τον κάμεις recall!

- Ειδικά την παραμονή της πρωτοχρονιάς δεν κάμνεις κράτηση σε δύο διαφορετικούς τόπους με δύο διαφορετικές παρέες εκτός αν το δώρο σου για τα χριστούγεννα ήταν ο κλώνος σου! Και ειδικά αν εσύ προτιμάς να μείνεις σπίτι με τη Λάσσυ!

- Κατά προτίμηση δεν σου αρέσκουν οι κολλητοί των φίλων σου, αν δεν έχεις ήδη διευκρινίσει ποιοι άλλοι σου αρέσκουν, γιατί σου αρέσκουν, τζαι αν θα σου αρέσκουν ακόμα και πριν το 4ο κοσμοπόλιταν!

- Αν πρέπει να πάεις για φαή τζαι εν προλαβαίνεις εν καλή ιδέα να μεν γράφεις ότι πελλάρες σου κατεβεί στο μπλογκ σου!

- Αμάν σου πουν στον καφέ ότι κάποιος έρκετε με αεροπλάνο σε 2 (μέρες, μήνες, ώρες, βδομάδες, αιώνες), με το πάρεις τζαι τις μετρητοίς!

Αυτά τζαι αφήνουμεν υγείαν.

The person next to me

On Friday, during my flight back home I was sitting next to someone I thought was worth meeting - there was something mysterious about him that I would like to explore. Maybe I felt that he was not grey. He had this grace and kindness, a polite look in his eyes, and he was stylish and gig-y at the same time. I was sitting next to him for 5 hours thinking that I should talk to him, and that it was stupid of me not to talk to him (as I would to anyone else). I could see all those thoughts/bubbles above my head and did not do anything to erase them and make things happen. 

I kept having all those crazy thoughts about putting an ad in a magazine saying: To the stranger with the grey blazer and jeans traveling from London to Larnaca on Friday: Do you remember me? I was sitting next to you during the flight and you gave me my headphones when I threw them on your feet. You looked at me for 1 msecond and I completely ignored you. I am the brunnete sitting next to you for 5 hours, pretending you were someone I did not want to talk to. Fancy a drink this week?

New Year's resolution: be more comfortable with people and meet new people. Otherwise I will need those ads! But if you are reading this, fancy a drink? :)

Πείτε με πελλήν....

Πείτε με πελλή, ψυχοπαθή, προβληματική, ό,τι άλλο θέλετε αλλά σήμερα μαγεύτηκα από ένα νεκροταφείο και δεν ντρέπομαι να το πω.

Το πρωί είχα συνάντηση για δουλεία στη μητέρα του κώλου (όπως λέει ένας φίλος), ή αλλιώς στου διαόλου τη μάνα - βλέπε βόρεια προάστεια Λονδίνου. Μου πήρε μόνο 2 ώρες να πάω εκεί, άλλαξα δύο γραμμές μετρό, έπιασα τρένο, έπιασα λεωφορείο και στο τέλος περπάτησα για να φτάσω στον προορισμό μου. Και όλα αυτά για να φτάσω σε συνάντηση μιας ώρας. Σημειώνω ότι μου πήρε ακόμη δύο ώρες για να επιστρέψω πίσω. Σύνολο δηλαδή 5 ώρες άρα πάει μεγάλο κομμάτι της μέρας έτσι. Όχι, μην πείτε ότι μουρμουρώ, δεν παραπονιέμαι, απλά παραθέτω γεγονότα :)

Λοιπόν εκεί στη μητέρα του κώλου και ενώ ήμουν στο λεωφορείο (3ο μεταφορικό μέσο διαδρομής) και ενώ άρχισα να παραλογίζομαι ότι θα χάσω τη στάση,  ξαφνικά βλέπω ένα τεράστιο τεραστιότατο νεκροταφείο και παλάβωσα. Κάτι με τράβησε, κάτι μου έκαμε κλικ (έτσι για να έχουν συνέχεια τα ποστ με τα κλικ - δεν ήταν right click όμως), τόσο πολλά που παρολίγο να χάσω τη στάση μου (που ήταν η επόμενη). Επειδή είμαι γνωστό άγχος πέντε και freak συνέπειας μέχρι να με μάθουν και να χαλαρώσω (υπερ του δέοντος) έφτασα στη συνάντηση κανένα 20-λεπτο πιο νωρίς. Χωρίς καν να το σκεφτώ περπάτησα πίσω, μέσα στο ψοφόκρυο και μπήκα στο νεκροταφείο. Κάτι είχε εκείνος ο τόπος, ένιωθες αμέσως μια ασφάλεια, μια γαλήνη, απόλυτη ηρεμία. Πανύψηλα δέντρα να στέκονται εκεί για χρόνια και πανάρχαιοι τάφοι. Περπάτησα λίγο και προσπάθησα να καταλάβω τι ήταν τούτο που ένιωθα, όμως σε κάποιο σημείο εμφανίστηκαν οι ζωντανοί που ήρθαν να επισκεφτούν τους δικούς τους και χάλασαν την ατμόσφαιρα. Τζαμέ ελυπήθηκα γιατί σύνδεσα τούτη την ηρεμία και τη γαλήνη με τον πόνο που ενιώθαν τούτοι οι ζωντανοί. 

Τέλοσπάντων, ελπίζω να μεν παραλογίζομαι πάααααρα πολλά αλλά αφού έτσι ένιωσα είπα το, ή μάλλον έγραψα το. Πάντος εμετάνιωσα που δεν είχα φωτογραφική μαζί μου - ένιωσα τέλειες εικόνες. Ακόμα να αποφασίσω αν θα την πάρω μαζί μου την άλλη φορά ή αν θα τους αφήσω to rest in peace όπως τους αξίζει. 

Υ.Γ. Η φωτογραφία είναι από κακής ποιότητας κάμερα κινητού :(

Flirting...νοτ

Έχω να φλερτάρω εδώ και καιρό, ίσως επειδή έχει καιρό να μου αρέσει κάποιος. Πρόβλημα μου ή πρόβλημα των άλλων, ή όπως λέει και η αγαπητή Dr Spock γκρίζοι άνθρωποι, δεν είμαι σίγουρη. Πολύ απλά όμως δεν εξάσκησα το άθλημα εδώ και καιρό, ίσως ήταν healing process.

Τις προάλλες ήμουν σε μια σύναξη και ήταν εκεί ένας τύπος που έβλεπα για 2 ή 3 φορά. Συνήθως αν δεν μου κάνει κλικ στην πρώτη δεν ...  Γενικά εκείνο το βράδυ ήμουν σε καλή διάθεση, δεν ήπια σχεδόν τίποτα άρα ήξερα τι κάνω, αλλά γενικά ήμουν διαχυτική και ευχάριστη (που διαχυτική είμαι όταν είμαι πίττα). Σε κάποια φάση πρόσεξα ότι ο τύπος άρχισε να με φλερτάρει. Μπορεί και να το προκάλεσα, δεν ξέρω. Στην αρχή είπα να παίξω πελλό, αφού δεν γούσταρα. Μετά είπα ας παίξω να δούμε τι θα γίνει. Η όλη ιστορία άρχισε με συζήτηση για ευρωπαϊκό κινηματογράφο, και συνέχισε με μουσική, με τη δουλειά του, που μένει, ενδιαφέροντα κλπ κλπ. Τελικά ήταν πολύ απλό, έδειξα ενθουσιασμό για τα ενδιαφέροντα του, ότι ενθουσιάστηκα με όσα κάνει και το ψητό ήταν έτοιμο. 

Τελικά όμως νομίζω θα γίνω χορτοφάγος! Αφού λειτουργώ με τούτα τα κλικ ρε παιδίν μου, τί το παιδεύφκω;

Just a few

Few people make you think about your thoughts. And if they do, it might mean that they don't know anything about you or they know more than you want to believe they do. In this case I am sure it is the latter. Last week when someone ‘read’ my eyes and ‘forced’ me to discuss my thoughts I left my beautiful world of making loved oned happy and feeling happy for them and I reflected upon my thoughts and feelings. I realized that I was trying to fool myself. This was not the first time, and I know it will not be the last either. This is when I tried to be honest with a friend - one of the dearest. I think I managed to hurt my friend because I was honest, but remembered to do so a little bit too late. I was being honest after lying to both of us – because I did not know either. Now I am not sure that it was worth that look in your eyes, you being distant.

How easy is it to find a friend that wants you to be honest (with yourself), and will be with you even if you are not? How rare is it to find someone that reads through you, just from the tone of voice, the gestures, the smile? How difficult is it to be honest with them, especially if honesty might blow everything apart?

I am not being pessimistic here, just grateful that I can have these thoughts, and these people in my life. The only thing left now is to find the courage to be honest, always.

Είμαι έτοιμη να χαθώ εκεί που έρωτας είναι πάντα γιορτή...