Κυριακή 8 Μαρτίου 2009

Ντράπηκα, φοβήθηκα

Σήμερα ντράπηκα. Περπατούσα στο δρόμο και είδα μια κοπέλα να σταματά για να δώσει λεφτά σε ένα άστεγο, και να κάθεται μαζί του και να του μιλά, να τον ρωτά πως νιώθει, από που είναι, πως τον λένε. Ντράπηκα γιατί ποτέ δεν σκέφτηκα ότι εκτός από τα κέρματα που έχω στην τζέπη μου μπορώ να αφιερώσω 5 λεπτά για να ασχοληθώ με αυτές τις ψυχές. 

Σήμερα ντράπηκα, γιατί ο χ γνωστός μου κινδυνεύει κάθε βράδυ να τον βιάσουν τα πρεζάκια φίλοι της συγκάτοικου του, δεν μπορεί να μετακομίσει γιατί δεν έχει χρήματα. Ενώ η ψ γνωστή μου σκέφτεται τι μάρκα τσάντα να αγοράσει. Και η τσάντα θα της στοιχίσει όσο 3 ενοίκια του χ. 

Σήμερα φοβήθηκα ότι θα επιστρέψω πίσω σε μια πατρίδα που μετρά το πόσο στοιχίζει το τι φοράς, όχι το πως φοράς τον εσωτερικό σου κόσμο. 

Απλά ήθελα να τα πω ... γιατί φοβάμαι.

10 σχόλια:

Sike είπε...

εν ριπή είπε...

''Ποτέ οι στέγες των σπιτιών δεν ήταν τόσο κοντά και οι καρδιές των ανθρώπων τόσο μακρυά" Σαμαράκης

Ανώνυμος είπε...

tzai meis fooumasten alla mallon wspou pame anaisthitopoioumaste kai sinithizoume ta kakws exonta

Arahni είπε...

@ sike den se piano

@ en ripi: antistrofos analogi shesi

@ cake: to thema omos einai oti ta sinithizume kai afomionomaste. touto fooume

Sike είπε...

gyrise plevro gia na deis ti fatsa mou :)

Candy Candy είπε...

Μακάρι να νιώθεις πάντα έτσι. Ακούεται ίσως παράλογο τούτο αλλά μόνο αν νιώθεις θα υπάρχεις διαφορετικά/αλλιώτικα που τζείνα που φοάσαι.

lakis είπε...

Να μείνεις εκεί που είσαι. Εδώ ο κόσμος παραείναι εικονικός. Μέρα καλή

Ανώνυμος είπε...

Εσιει τζιαι καλό κόσμο στην Κύπρο.

Diasporos είπε...

αραχνη εγώ έν επήα πίσω για κάτι ποτούτα, αλλά τωρά που επεράσαν χρόνια, είδα άλλα τζιαι εμετάνωσα..

Arahni είπε...

@ sike: ezalistika :p

@ candy: makari...akoma na ksekathariso ti einai sosto k ti ohi. to palevo

@ lakis: opou k na paeis o kosmos pali ...

@ passenger: to niotho

@ diasporos: nai, prepei na fyo omos prin na arhiso na niotho oti eho 2 patrides