Στο κομμωτήριο

Έχω ένα πράμα με τους κομμωτές. Εν πάω συχνά στα κομμωτήρια (επειδή δεν χτενίζουμε, έχω φυσικό αχτένιστο μαλλί) αλλά άμαν πάω θέλω ο άλλος να είναι λίον πελλός, να μεν μιλά πολλά, όταν μιλά να μην κουτσομπολεύκει τους άλλους πελάτες και να νιώθω ότι μπορώ να συζητήσω χαλαρά μαζί του χωρίς να καταπιέζουμε. Στην Κύπρο ο κομμωτής μου εν σούπερ! Μιλούμε για ταινίες τύπου Memento, Amores Perros κλπ. Μιλούμε για τατουάζ, για μοτόρες, για φαήν, για ποτά, για ξενύχτια. Τζαι όταν εκφράσω άποψη για το τι θέλω να κάμω στο μαλλί απλά λέει μου να μεν τον καταπιέζω τζαι κάμνει τα δικά του.

Στην Αγγλία εδυσκολεύτηκα να εμπιστευτώ κάποιον. Όχι επειδή κόφτει με πολλά αν φκει λάθος χρώμα ή λάθος κούρεμα - σιγά τις τρίχες. Απλά επειδή εν πολλές ώρες τα γέριμα να πλήττεις ενώ θα μπορούσες να κάμεις κάτι καλύτερο. Τελικά όταν έγινα τσούρα (σγουρό μαλλί, ρίζα να φτάνει ως τα φκιά) και αφού έφαα πρίξιμο που το σπίτι: πως είσαι έτσι, εν αντρέπεσε, αντρέπουμε να κυκλοφορώ μαζί σου κλπ κλπ αποφάσισα να πάω στο κομμωτήριο της γειτονίας. Σημείωση: high γειτονιάς! Πάω λοιπόν στο ραντεβού μου, μέσα ούλλον κάτι κυρίες με τζίνα τα χαρακτηριστικά μαλλία κάσκες (ναι ακόμα και στο Λονδίνο βρίσκεις τα), ο ιδιοκτήτης να βουρά να μου τραβήσει την καρέκλα να κάτσω, να μου φέρει νερό, να μου κάμει αέρα....Εντάξει you got the point. Άρχισα να πλήττω ήδη!

Ξαφνικά εμφανίζεται μπροστά μου ένας ψηλός, μελαμψός, χαμογελαστός τύπος και το όνομα αυτού Carlos. Ήταν ο κομμωτής που θα με έβαφε/κούρεβε. Και ενώ αρχικά το κομμωτήριο εφάνηκεν μεγάλο πρίξιμο με τον Κάρλο επεράσαμεν πελλαμός. Είναι που τη Βραζιλία τζαι έπιασα του ολόκληρη συνεύντευξη για τη χώρα του, είπε μου για το Ρίο, τα καρναβάλια, τους ωκεανούς. Τζαι εγώ ελάλουν του συνέχεια: Γιέ μου χάνεις; Τί κάμνεις σε τούτη τη χώρα με τούτο το χάλια καιρό; Φύε. Τζαι απάνταν μου: Εσύ χάνεις; Τί κάμνεις δαμέ τζαι δεν πάεις στην Κύπρο.

Μέσα στην κουβέντα επέρασεν η ώρα, επέρασεν τζαι η βαφή τζαι έρκεται η ώρα να με λούσει. Παίρνει με στο λουστήρα και ανακαλύπτει ότι δεν έχουν νερό. Αρχίζει το άγχος και η σύγχυση στο κομμωτήριο: τζαι τι θα κάμουμεν, τζαι οι πελάτισσες, τζαι πρέπει να σου λούσουμε τα μαλλία, τζαι συγνώμη κλπ κλπ. Εγώ από την άλλη τέρας ψυχραιμίας να κάμνω τζαι πλακούες. Περνά λίη ώρα τζαι εμφανίζεται ο Κάρλος με μια εξάδα νερά που το διπλανό supermarket. Τζαι για να μεν σας τα πολυλοώ, ελούθηκα με το Evian.