Conversations with god

The back cover of Conversations with god.

Wish I could do all that. Wish you try to listen. Wish we can always listen to each other not talking.  

what is mainstream? (update)

I have done all the mainstream things I could in Cyprus just in two weeks. Things I never did before. I had lots of fun, enjoyed every moment! But I am not sure that the other people are enjoying it. For example why do you go clubbing if you just intend to stand in a corner, smoking, drinking and looking at people without interacting? Why do you have to be "plastic", with silicon boobs, perfectly straight hair, erase the smile from your face and go out? Why do you have to be perfectly dressed, with your very tight jeans and shirt just to go out in the 40 Celsius? Am i just having fun because I am living the mainstream life in a non mainstream way? What is mainstream really?

Well, on another note I enjoyed my night out at a gay club. Everybody was dancing like crazy, happy, cool people. And my friend was very happy we decided to join him.

Tonight is culture night...hope it is not disappointing.

Update:

Ωραία η παράσταση από το Εθνικό Θέατρο Ελλάδας χτες το βράδι (Άλκηστης). Σκηνοθετικά τουλάχιστον και μουσικά με ενθουσίασε, αρκετά ψαγμένη. Από ερμηνείες πάλι ήταν μέτρια.

Communicating...

I have realized these days how easy it is for people to mis-communicate. There is a huge gap between what you say and the kind of meanings created in the other person's head. Two completely opposite worlds: black/white, love/friendship, yes/no. So I have decided to simply trust my intuition, people's body language and their actions. All indirect messages are forwarded to another universe that I do not intend to visit soon. Now I am into simple uncomplicated life. 

Other than that life is good, spirit is high and I need some sleep...

Ταξιδιάρικα τραγούδια

Είχα ξεχάσει πόσο μαγικά και ταξιδιάρικα είναι κάποια τραγούδια και κάποιες φωνές. 

sober-less

Everything is kind of blair. The lights are here and there. I cannot focus on anything, I could not focus on anything today either but that is a completely different story. I had a smoke and maybe 4 or 5 tsipoura - home made ones. And I am relaxed, I am taking it easy, nothing that we can do. 

It took me a while to come back home and I am glad I was not on my own. Imagine what would have happened if I had to spend next year here. I want to leave now, but at the same time I am afraid to leave. Leaving is not as easy as I thought it would be. I have lost my identity. Here, in another country, in a third one, loved ones all over this world. 

A friend of mine told me tonight that I am loosing it, he can sense that. He is right, but the question is why. I have to start writing those scenarios. Maybe they can explain how I feel.

Tommorow will try to be more focused, and sober of course.

Παραλογισμοί

Φορώ το heart rate meter για να πάω τροχάδι και δείχνει 95 παλμούς σε ηρεμία. Εκτός αν πρέπει να θεωρήσω ότι η κίνηση των δαχτύλων στο πληκτρολόγιο κουράζει με! Μπορεί που την αγυμνασία. Έχει μια βδομάδα να ταράξω τον κώλο μου και να πάω τροχάδι.

Επαραλογίστικα σήμερα. Έμεινα μια μέρα χαλαρή και άρχισα να σκέφτομαι. Άσχημα πράμα ο νους. Μπορώ άνετα να φανταστώ τη ζωή μου σε ένα παράλληλο σύμπαν όπου όλοι με καταδιώκουν, όλοι είναι εναντίων μου, και κάμνουν ιστορίες πίσω από την πλάτη μου. Έφτιαξα ήδη σενάρια επιστημονικής φαντασίας για διάφορα θέματα που αφορούν τη ζωή μου. Αφού μιλούσα πριν με ένα φίλο μου και εισηγήθηκε να τα γράψω και να τα εικονογραφήσει...για να γελούμε! Το θέμα όμως είναι ότι τούτες τις ιστορίες που δημιουργώ κάπου τις στηρίζω στη διαίσθηση μου...

Λοιπόν πάω να ανεβάσω τους παλμούς στους 165 και να χαλαρώσω απόψε με καλή παρέα και τα σενάρια ας περιμένουν. Αύριο θα γράψω κανέναν νομίζω έτσι για να μεν με φκάλλουν πελλή μετά ότι εν ούλλα που τον νου μου.

Εικόνες

Επήα 1 μέρα Βρυξέλλες έτσι για το γαμώτο. Αφού είμαι στο κέντρο του κόσμου, γιατί να μην το εκμεταλλευτώ και να κάνω όσο περισσότερα ταξίδια μπορώ; Δύο ώρες με το τραίνο, τζαι που το Λονδίνο φτάνεις σε ένα άλλο κόσμο. Βασικό χαρακτηριστικό ότι μυρίζει παντού σοκολάτα....νομίζω έπαθα διαβήτη!

Άρεσεν μου πάρα πολλά, ειδικά αν εξερευνήσεις τα σοκάκια και τις γειτονούες έχει πολλά εναλλακτικά πράματα. Εθύμησεν μου κάπως Βερολίνο (αγαπημένο).

Το pac-Man εθύμησεν μου τα νιάτα μου που επαίζαμεν μηχανούες στο Παπαφιλίππου.

Αν και η πόλη έχει πολλά παλιά κτίρια, έχω ένα κόλλημα με τα μοντέρνα και τους ουρανούς. Έλειψεν μου πολλά ο ουρανος....

Το νέο όνειρο που γεννιέται είναι Orient Express trip....

Προς το παρόν keep dreaming.