"It does not mean to be in a place where there is no noise, trouble or hard work. It means to be in the midst of those things and still be calm in your heart"
(From a mug @ Barnes & Noble)
I wish I could find ways to manage that more often...
Τρίτη 30 Μαρτίου 2010
Κυριακή 21 Μαρτίου 2010
Why we love Cyprus
- Because life is easy
- Because the weather is great
- Because people are not dipressed
- Because if worse comes to worse someone will help you
- Because it is cosy
- Because you have family and friends
- Because we love the sea
There might be thousands of reasons to hate Cyprus but compare it with other places that suck (INSERT London HERE) and you will see that you are a lucky person. If you still hate Cyprus simply take action and move to a place that you think is better. Simply complaining will not make any difference.
- Because the weather is great
- Because people are not dipressed
- Because if worse comes to worse someone will help you
- Because it is cosy
- Because you have family and friends
- Because we love the sea
There might be thousands of reasons to hate Cyprus but compare it with other places that suck (INSERT London HERE) and you will see that you are a lucky person. If you still hate Cyprus simply take action and move to a place that you think is better. Simply complaining will not make any difference.
Σάββατο 13 Μαρτίου 2010
something in the air?
There is something in the air these days (πέραν που τη σκόνη). Ο κόσμος είναι πιο χαλαρός, πιο χαμογελαστός, πιο ανθρώπινος. Μπήκα σε ένα μπαράκι εψές και ήταν άλλος αέρας, άλλη ενέργεια. Πολλή αδρεναλίνη, παιχνίδι, κουβέντες.
Είδες τι κάμνουν τελικά μερικές εισπνοές Σαχάρας;
Είδες τι κάμνουν τελικά μερικές εισπνοές Σαχάρας;
Πέμπτη 11 Μαρτίου 2010
Χώρκατοι ή πολύ ευγενικοί
Συναντήθηκα τις προάλλες με μια φίλη μου που την έστειλε η δουλειά της στην Κύπρο για 3 μήνες. Ευρωπαία, από μεσόγειο. Άρα οι κουλτούρες μας πολύ κοντινές (θεωρητικά). Μιλήσαμε αρκετά αλλά πιο πολύ ήταν νευριασμένη για την επικοινωνία μας σε τούτη τη χώρα:
Are you people crazy here? When you say I will call you tonight to arrange to go out for a drink what do you really mean? I will never call you? Why do people here say I will see you tomorrow, or talk to you tomorrow or call you if they don't really plan on doing so?
Όντως έχει δίκαιο. Φράσεις όπως "τα λέμε", "θα μιλήσουμε", "θα κανονίσουμε να βρεθούμε" δεν σημαίνουν απολύτως τίποτα. Καταντήσαμε ένα μεγάλο ψέμα. Προσπαθούμε να είμαστε ευγενικοί, κοινωνικοί και στο τέλος χάνουμε το νόημα. Συχνά περιπαίζουμε διάφορους ότι είναι χώρκατοι αλλά προτιμώ τον χώρκατο τον ειλικρινή παρά τον ψεύτικο ευγενικό.
Are you people crazy here? When you say I will call you tonight to arrange to go out for a drink what do you really mean? I will never call you? Why do people here say I will see you tomorrow, or talk to you tomorrow or call you if they don't really plan on doing so?
Όντως έχει δίκαιο. Φράσεις όπως "τα λέμε", "θα μιλήσουμε", "θα κανονίσουμε να βρεθούμε" δεν σημαίνουν απολύτως τίποτα. Καταντήσαμε ένα μεγάλο ψέμα. Προσπαθούμε να είμαστε ευγενικοί, κοινωνικοί και στο τέλος χάνουμε το νόημα. Συχνά περιπαίζουμε διάφορους ότι είναι χώρκατοι αλλά προτιμώ τον χώρκατο τον ειλικρινή παρά τον ψεύτικο ευγενικό.
Πέμπτη 4 Μαρτίου 2010
Σαν μπεις στους δρόμους τούτης της χώρας.....
Σαν μπεις στους δρόμους τούτης της χώρας να εύχεσαι να φτάσεις στον προορισμό σου σώος και χωρίς να σπάσουν τα νεύρα σου! Προς όσους μου έσπασαν τα νεύρα στους δρόμους:
- Όταν είσαι πάνω στο roundabout στην εσωτερική λωρίδα ΜΕΝ σταματάς μέσα στη μέση τζαι να κόφκεις την κίνηση επειδή εθυμήθηκες ότι έπρεπε να φκεις που την πρώτη έξοδο. Ή ΜΕΝ οδηγάς!
- Όταν είσαι σε δρόμο με όριο 70 Km τζαι απέναντι εν ουρά τα αυτοκίνητα ΜΕΝ πιαίνεις με 30 Km γιατί έσhει πλάσματα που θέλουν να παν στη δουλειά τους (τζαι πάλε άρκησεν ο γαλατάς).
- Η δεύτερη λωρίδα μέσα στην Γρίβα Διγενή (;) (από Φώτα Μακαρίου προς αγορά Αγίου Αντωνίου ΔΕΝ είναι για παρκάρισμα, ούτε είναι το πάρκινγκ της πανδώρας τζαι του ζορμπά. Έν λωρίδα για τα αυτοκίνητα.
- Άμαν πιάνεις τη δεύτερη λωρίδα στον αυτοκινητόδρομο και θέλεις να πάεις 110 Km εν δικαίωμα σου. Αλλά άμαν θωρείς τουλάχιστον 10 αυτοκίνητα ουρά πίσω σου πιάσε always (με φτερά ή χωρίς δεν με αφορά) γιατί πιάνει με η πελλάρα!
- Όταν είσαι στον αυτοκινητόδρομο τζαι δεις αυτοκίνητο της αστυνομίας ΔΕΝ είναι ανάγκη από τα 100 Km να τα ρίξεις στα 50. Έσhει μαλάκες πίσω σου που κάμνουν το ίδιο (αναγκαστικά) τζαι δημιουργούν κίνηση χωρίς λόγο!
- Άμαν οδηγάς δεν χρειάζεται να μιλάς στο τηλέφωνο. Άντεξε λίον να σταματήσεις ή πιάσε ελεύθερα χέρια.
- Η διάβαση πεζών εν για να σταματούμεν όι για να παίζουμεν πελλό.
- Το πεζοδρόμιο είναι για τους πεζούς. Το αυτοκίνητο σου δεν είναι πεζός αρα ΜΕΝ το φκάλεις πάνω τζαι να με αναγκάζεις εμένα να πατώ μέσα στις λάντες τζαι τα πιλά.
- Όταν δεις τα αυτοκίνητα ουρά ΜΕΝ το παίζεις έξυπνος τζαι να μπεις στην αντίθετη λωρίδα για να τους προσπεράσεις ούλλους ή να πιάσεις παγκετο. Εν πολλοί οι έξυπνοι σαν εσένα τζαι κάμνετε τα πίκλες.
- Το πεζοδρόμιο μπροστά που το σπίτι/κατάστημα/γραφείο/περίπτερο σου ΔΕΝ σου ανήκει άρα μεν το παίζεις ιδιοκτήτης.
Τελικά η πιο δύσκολη ώρα της ημέρας εν το οδήγημα.... Είμαι έτοιμη να καρφώνω στην αστυνομία όποιον κάμνει τέτοιου είδους βλακείες πέρκει δούμεν μιαν άσπρην μέρα. Αλλά επειδή η πρακτική αυτή μάλλον δεν θα έχει αποτέλεσμα θα αναλάβω δράση από μόνη μου!
Α! Επίσης κάτω ο συνάδελφος που εξακολουθεί να καπνίζει μέσα στο γραφείο γιατί νομίζει ότι κάποιος είναι!
- Όταν είσαι πάνω στο roundabout στην εσωτερική λωρίδα ΜΕΝ σταματάς μέσα στη μέση τζαι να κόφκεις την κίνηση επειδή εθυμήθηκες ότι έπρεπε να φκεις που την πρώτη έξοδο. Ή ΜΕΝ οδηγάς!
- Όταν είσαι σε δρόμο με όριο 70 Km τζαι απέναντι εν ουρά τα αυτοκίνητα ΜΕΝ πιαίνεις με 30 Km γιατί έσhει πλάσματα που θέλουν να παν στη δουλειά τους (τζαι πάλε άρκησεν ο γαλατάς).
- Η δεύτερη λωρίδα μέσα στην Γρίβα Διγενή (;) (από Φώτα Μακαρίου προς αγορά Αγίου Αντωνίου ΔΕΝ είναι για παρκάρισμα, ούτε είναι το πάρκινγκ της πανδώρας τζαι του ζορμπά. Έν λωρίδα για τα αυτοκίνητα.
- Άμαν πιάνεις τη δεύτερη λωρίδα στον αυτοκινητόδρομο και θέλεις να πάεις 110 Km εν δικαίωμα σου. Αλλά άμαν θωρείς τουλάχιστον 10 αυτοκίνητα ουρά πίσω σου πιάσε always (με φτερά ή χωρίς δεν με αφορά) γιατί πιάνει με η πελλάρα!
- Όταν είσαι στον αυτοκινητόδρομο τζαι δεις αυτοκίνητο της αστυνομίας ΔΕΝ είναι ανάγκη από τα 100 Km να τα ρίξεις στα 50. Έσhει μαλάκες πίσω σου που κάμνουν το ίδιο (αναγκαστικά) τζαι δημιουργούν κίνηση χωρίς λόγο!
- Άμαν οδηγάς δεν χρειάζεται να μιλάς στο τηλέφωνο. Άντεξε λίον να σταματήσεις ή πιάσε ελεύθερα χέρια.
- Η διάβαση πεζών εν για να σταματούμεν όι για να παίζουμεν πελλό.
- Το πεζοδρόμιο είναι για τους πεζούς. Το αυτοκίνητο σου δεν είναι πεζός αρα ΜΕΝ το φκάλεις πάνω τζαι να με αναγκάζεις εμένα να πατώ μέσα στις λάντες τζαι τα πιλά.
- Όταν δεις τα αυτοκίνητα ουρά ΜΕΝ το παίζεις έξυπνος τζαι να μπεις στην αντίθετη λωρίδα για να τους προσπεράσεις ούλλους ή να πιάσεις παγκετο. Εν πολλοί οι έξυπνοι σαν εσένα τζαι κάμνετε τα πίκλες.
- Το πεζοδρόμιο μπροστά που το σπίτι/κατάστημα/γραφείο/περίπτερο σου ΔΕΝ σου ανήκει άρα μεν το παίζεις ιδιοκτήτης.
Τελικά η πιο δύσκολη ώρα της ημέρας εν το οδήγημα.... Είμαι έτοιμη να καρφώνω στην αστυνομία όποιον κάμνει τέτοιου είδους βλακείες πέρκει δούμεν μιαν άσπρην μέρα. Αλλά επειδή η πρακτική αυτή μάλλον δεν θα έχει αποτέλεσμα θα αναλάβω δράση από μόνη μου!
Α! Επίσης κάτω ο συνάδελφος που εξακολουθεί να καπνίζει μέσα στο γραφείο γιατί νομίζει ότι κάποιος είναι!
Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2010
...δεν υπαρχει εμπιστοσύνη
Και όμως υπάρχει. Μπορεί να είμαστε χώρκατοι, άξεστοι, αχάριστοι σαν λαός αλλά εμπιστοσύνη υπάρχει, αρκεί να την βρεις και να την κρατήσεις κοντά σου.
Το μήνυμα της βραδυάς είναι θετικό.
Λατρεύω το τραγούδι, για τον ήχο, όχι για τον στίχο. Για όλους αυτούς που νιώθουν, υπάρχουν, είναι.
Το μήνυμα της βραδυάς είναι θετικό.
Λατρεύω το τραγούδι, για τον ήχο, όχι για τον στίχο. Για όλους αυτούς που νιώθουν, υπάρχουν, είναι.
Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου 2010
Why do we need virtual realities?
We live in multiple worlds we create even though physically we live in the same. What is important for one is not for the other, and that determines how we filter or perceive information. And that creates the dynamic of our own worlds making it in that way difficult to communicate with people with different filters. Mis(sed)-communication becomes the story of our lives. And then as if that struggle to bridge the gap between our own multiple worlds was not enought, we decided to create the virtual realities. To simulate what? Our inability to BE and our ability to hide behind anonymity? Hm...and blogs are virtual worlds too right?
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)