Προσοχή ακκάνω...

Ούλλα ήταν τέλεια σήμερα. Εξύπνησα που το ηλιούην, τα πουλιά εκελαϊδούσαν, ο κόσμος χαρούμενος στους δρόμους, επερπάτουν τζαι εχόρευκα στην μουσική του ίποτ. Ήρτα στο γραφείον μετά που δκύο εβδομάδες, πρώτη φορά μετά την παραίτηση. Είχα λίον άγχος στην αρχή ότι θα μου αρρόσουν οι άλλοι αλλά όσοι με είδαν ήταν ευτυχισμένοι που αποφάσισα να φύω (να το πάρω θετικά τούτον;!!) Τόσον τέλεια ήταν τα πράματα που αγχώθηκα άμπα τζαι είμαι ερωτευμένη τζαι εν το ξέρω! 

Ε, τζαι τζαμε που ήταν όλα καλά ήταν ανάγκη να μου σπάσεις τα νεύρα μου condescending bitch man? Τάχα μου εκάλεσεν με ο μάστρος να με ρωτήσει αν έχω παράπονα τζαι φεύφκω....τζαι είπεν μου ότι με βάση τα μικρά γράμματα στο συμβόλαιο μπορούν να με κρατήσουν ως τα χριστούγεννα. Αλλά επειδή εν καλοί μάλλον θα με αφήσουν να φύω. "Μάλλον" ρωτώ με ύφος "μόλις επροσγειώθηκα τζαι τρώω πλάσμαν". Ε όχι σίγουρα θα σε αφήσουμεν, δεν έχει πρόβλημα λαλεί. Δεν μας χέζεις ρε μεγάλε λέω εγώ; Που θα μου το παίξεις ότι κάμνετε μου τζαι χάρην!

Ούφ, είπα τα τζαι έπνασα.