Την Παρασκευή το βράδυ πήγαμε σε μια γαλλική ταινία του Philippe Claudel, το I
l y a longtemps que je t'aime. Είχε καιρό να δω ταινία και να μου αρέσει τόσο. Είναι η ιστορία μιας γυναίκας που ήταν στη φυλακή για 15 χρόνια. Όταν αποφυλακίστηκε πάει να μείνει στην αδερφή της (με την οποία δεν είχαν επικοινωνία όλα αυτά τα χρόνια) και ο σκηνοθέτης μας δείχνει τις προσπάθειες της να προσαρμοστεί ξανά και σιγά σιγά ξετυλίγει το μυστικό: γιατί είχε φυλακιστεί.
Όταν τέλειωσε η ταινία ένιωθα ότι κάποιος με πατούσε στο στήθος, έκλαψα και λυτρώθηκα. Την συνιστώ ανεπιφύλακτα, φτάνει να είστε έτοιμοι.
Υ.Γ. Το μέρος γου της μοναξιάς είναι σχεδόν έτοιμο
1 σχόλιο:
Merci, cherie araignée
Δημοσίευση σχολίου