Taming Your Digital Distractions

Κάθε πρωί τρώει μου τουλάχιστον μια ώρα μέχρι να αρχίσω να δουλέφκω. Πρώτα θα ποσκολιστώ στα μπλοκ, μετά εμαιλ, μετά φατσοβιβλίο και πάει λέγοντας. Ο τρόπος που ήβρα να το ελέξω είναι να πηγαίνω σε καφετέριες ή βιβλιοθήκες χωρίς ίντερνετ (ή να είμαι συνδρομητής στη cyta και να χαλά συνέχεια η σύνδεση!).

Δεστε και άλλους τρόπους εδώ

Γραμμή τηλεφωνικής ταλαιπωρίας cyta

4.30 πμ.: Προσπαθώ να μπω στο ίντερνετ και η σελίδα της cyta βκάλει μου system error. Πιάνω τηλέφωνο και πέφτει το μήνυμα: Λόγω αυξημένης κίνησης στο κέντρο μηνυμάτων δεν μπορούμε να απαντήσουμε άλλα τηλεφωνήματα. Πάω γυμναστήριο.

7.00 πμ: Επιστρέφω και πάλε βκάλει system error. Πιάνω τηλέφωνο και πέφτει το μήνυμα: Το τηλεφώνημα σας πήρε σειρά και θα εξυπηρετηθεί σε 60 λεπτά. Περιμένω 10 λεπτά. Φτάνουν οι ξένοι σπίτι και κλείνω το.

9.00 π.μ.: Συζητούμε για την ανυθεσσιά της cyta και τις εμπειρίες μας με τη γραμμή εξυπηρέτησης τους. Δοκιμάζω ξανά. Πρέπει να περιμένω 20 λεπτά.

11.00 π.μ.: Πιάνω τηλέφωνο και πέφτει το μήνυμα: Το τηλεφώνημα σας πήρε σειρά και θα εξυπηρετηθεί σε 60 δευτερόλεπτα. Περιμένω....5 λεπτά, 10 λεπτά, 15 λεπτά. Στα 16 λεπτά εκατάφερα να ενωθώ στο ίντερνετ χωρίς να μου απαντήσουν.

Και διερωτούμε, τη γραμμή εξυπηρέτησης τι σκατά την εβάλαν; Αν έχεις πρόβλημα γενικό ρίξε ένα μήνυμα να ενημερώνεις τον κόσμο αντί να τον παιριπέζεις. Τζαι αν έχεις συχνά πρόβλημα τότε κοίταξε το....αμπα τζαι εν καμιά γρίπη του χοίρου του ιντερνετ.

Ποιες άλλες επιλογές έχω σε παροχείς ίντερνετ είπαμε;

Twists of life

It is funny how you cannot hide from anyone in this country! You lie about having a family gathering and then show up at a coffee place. And you expect people not to see you? Hm...... Next time just say you would rather do something less boring.

....................................

You know that you are with teenagers when they spend a considerable amount of time exchanging songs for ringtones.

...................................

I am really tired of fucked up people claiming part of my time and energy. One fucked up person in my life is more than enough - that's me.

...................................

Can't let summer go, not yet.

Ξέρεις....

Ξέρεις πως είμαι, ξέρεις ποια είμαι. Ξέρεις ότι είμαι διαφορετική, ότι και να σημαίνει αυτό - εσύ ξέρεις. Ότι δεν είμαι όπως όλες οι άλλες που ήξερες μέχρι τώρα. Δεν είμαι συμβατική. Και λες ότι με αγαπάς για αυτό που είμαι, όπως εσύ λες απλή, ειλικρινής, αυθόρμητη, αληθινή. Αλλά ξέρεις ότι ταυτόχρονα με φοβάσε για αυτό που είμαι. Ξέρεις τι θέλω, νομίζω το έχεις καταλάβει εδώ και καιρό. Και ξέρεις τι θέλεις αν και μέσα σου παλεύεις πολύ για να το καταπιέσεις, να το αγνοείς. Πολλές φορές ένιωσα ότι είχα ευθύνη για τις λάθος επιλογές σου, απλά γιατί ένιωσες ότι πρέπει να επιλέξεις κάποια για να αποφύγεις αυτό που ήξερες ότι θα γινόταν. Νιώθεις ότι δεν πρέπει να το παραδεχτείς γιατί είμαι εγώ, και στο δικό σου κόσμο δεν είμαι η νόρμα, και εσύ είσαι εσύ που ξέρεις πολύ καλά το δικό σου κόσμο και μέσα σου παλεύεις με το "σωστό", το πρέπει και το μη.

Είναι πολλά άλλα που θέλω να ξέρεις, πολλά που δεν σου έχω πει γιατί δεν μπορείς να τα ακούσεις ακόμη. Δεν ξέρω αν θα μπορέσω ποτέ να σου τα πω. Έχω κουραστεί. Δεν μπορώ να αγνοείς αυτά που θέλουμε. Λέω να συνεχίσω παρακάτω, γιατί όπως ήδη ξέρεις η δική σου συμβατική εικόνα για τον κόσμο είναι πιο δυνατή από όλα αυτά που έχεις μέσα σου για εμένα.

Today I am trying to let go....please let me go.

Φθινοπωρινή μελαγχολία

Οι στόχοι του καλοκαιριού έχουν επιτευχθεί. Τίποτε πολύπλοκο ή βαθύ - απλά να είμαι καλά, να πείσω τον εαυτό μου ότι αξίζω να με διεκδικούν, και να μην μπω στο loop που μπαίνω πάντα - όπου δύσκολη περίπτωση ας επενδύσουμε.

Ήταν πανεύκολο τελικά. Ένιωσα πολλές φορές καλά με διάφορα, μικρά, καθημερινά πράματα. Ένα χαμόγελο από μακριά, το γέλιο, η αναμονή, ένα όμορφο σχόλιο. Ένιωσα έφηβη που δεν κουβαλά φορτία και καχυποψίες. Πρωινό ξύπνημα γεμάτη ενέργεια, έτοιμη να στηρίξω τους φίλους και να τους βάλω στο παιχνίδι της χαλαρής καθημερινότητας. Διακοπές απλές, uncomplicated, με αυτοσχεδιασμούς και όλα να μας έρχονται θετικά.

Η διάθεση παραμένει θετική αλλά σήμερα άρχισε η μελαγχολία. Για τον χειμώνα που έρχεται και δεν θέλω να είναι κρύος στην καρδιά; Γιατί όπως λέει και η Βαμβουνάκη μελαγχολία είναι η αξόδευτη αγάπη; Ειδικά το τελευταίο το σκέφτηκα για λίγο σήμερα. Δύσκολο να ξέρεις τι θέλεις και να μην μπορείς να το έχεις - τουλάχιστον όχι ακόμη. Ενώ γύρω σου έχεις άτομα που θέλουν να ξοδέψουν την αγάπη τους σε εσένα, εσύ να την δέχεσαι ξέροντας ότι υπάρχει ημερομηνία λήξης γιατί η δική σου αγάπη θέλει να ξοδευτεί κάπου αλλά δεν γίνεται δεκτή.

Έχω ένα προαίσθημα - και όσα προαισθήματα είχα το τελευταίο τρίμηνο βγήκαν όλα αληθινά. Είναι ένα πολύ όμορφο προαίσθημα που με φοβίζει πολύ, τόσο που δεν μπορώ να το παραδεκτώ.

Καλό φθινόπωρο, και ας μην κρατήσει για πολύ ακόμη η μελαγχολία.

Getting undressed

Πρώτη φορά που έτυχε να περπατώ στο δρόμο και να νιώθω ότι το 90% του αντρικού πληθυσμού ξεντύνει με που πάνω ως κάτω. Όπου περπατάς να φκάλλουν τα μάδκια τους και να σε ρωτούν ίσια αν θέλεις να πάεις μαζί τους. Όχι δεν είναι όνειρο, είναι μουσουλμανική χώρα.

Εμάς οι άντρες μας ήταν ποτέ έτσι; Που το "εν σου μιλώ για να μεν νομίζεις ότι σε γουστάρω" της Κύπρου στην απόλυτη "στο ψητό" προσέγγιση...σοκάρει!

Death...

Life is short and unexpected. And painful for those that stay behind.