Ξέρεις....

Ξέρεις πως είμαι, ξέρεις ποια είμαι. Ξέρεις ότι είμαι διαφορετική, ότι και να σημαίνει αυτό - εσύ ξέρεις. Ότι δεν είμαι όπως όλες οι άλλες που ήξερες μέχρι τώρα. Δεν είμαι συμβατική. Και λες ότι με αγαπάς για αυτό που είμαι, όπως εσύ λες απλή, ειλικρινής, αυθόρμητη, αληθινή. Αλλά ξέρεις ότι ταυτόχρονα με φοβάσε για αυτό που είμαι. Ξέρεις τι θέλω, νομίζω το έχεις καταλάβει εδώ και καιρό. Και ξέρεις τι θέλεις αν και μέσα σου παλεύεις πολύ για να το καταπιέσεις, να το αγνοείς. Πολλές φορές ένιωσα ότι είχα ευθύνη για τις λάθος επιλογές σου, απλά γιατί ένιωσες ότι πρέπει να επιλέξεις κάποια για να αποφύγεις αυτό που ήξερες ότι θα γινόταν. Νιώθεις ότι δεν πρέπει να το παραδεχτείς γιατί είμαι εγώ, και στο δικό σου κόσμο δεν είμαι η νόρμα, και εσύ είσαι εσύ που ξέρεις πολύ καλά το δικό σου κόσμο και μέσα σου παλεύεις με το "σωστό", το πρέπει και το μη.

Είναι πολλά άλλα που θέλω να ξέρεις, πολλά που δεν σου έχω πει γιατί δεν μπορείς να τα ακούσεις ακόμη. Δεν ξέρω αν θα μπορέσω ποτέ να σου τα πω. Έχω κουραστεί. Δεν μπορώ να αγνοείς αυτά που θέλουμε. Λέω να συνεχίσω παρακάτω, γιατί όπως ήδη ξέρεις η δική σου συμβατική εικόνα για τον κόσμο είναι πιο δυνατή από όλα αυτά που έχεις μέσα σου για εμένα.

Today I am trying to let go....please let me go.