98% αράχνη

Πρώτα από όλα να το διευκρινίσω για όσους δεν το ξέρουν: είμαι μια συγχυσμένη προσωπικότητα! Συνήθως δεν ξέρω τι θέλω ή τι δεν θέλω και μπορεί να αλλάξω γνώμη για κάτι 100 φορές πρωτού πάρω την τελική απόφαση - που παίρνω έτσι και αλλιώς επειδή εν έχω άλλα περιθώρια για να αλλάζω γνώμες. 

Όταν πριν μερικά χρόνια αποφάσισα να φύγω από την Κύπρο για να συνεχίσω τις σπουδές μου είχα 3 επιλογές: να πάω Αμερική, να πάω Αγγλία, να κάτσω στα αυκά μου. Επίσης για κάθε μία από τις δύο πρώτες επιλογές (Αμερική ή Αγγλία) υπήρχαν και υπο-επιλογές (π.χ. σε ποια πολιτεία και σε ποιο πανεπιστήμιο να πάω). Επήρεν 3 μήνες να τους μουρμουρώ στην παρέα ώσπου και στο τέλος εκατέληξα σε ένα πανεπιστήμιο για κάθε χώρα με επιπρόσθετη επιλογή τα αυκά μου! Μετά όμως άρχισα να μουρμουρώ για την χώρα. Μετά που τις 10 πρώτες μέρες αποφάσισα ότι 98% θα επήενα Αμερική - τωρά γιατί το συγκεκριμένο ποσοστό μεν με ρωτήσετε! Έτσι μου ήρτεν τζαι ήμουν σίγουρη. Αφού μάλιστα εκανόνισα μα πάω που US που θα ήμουν (λέμε τώρα) τζαι Λονδίνο τα Χριστούγεννα για να δω ένα φίλο μου. 

Επειδή όμως ήμουν μόνο 98% σίγουρη, επείσαν με να πάω να δω τζαι τα δύο πανεπιστήμια έτσι πήρα τον δρόμο της εξερεύνησης, είδα, έγινα 100% σίγουρη ότι ήθελα να πάω στο US one, επέστρεψα στην Κύπρο, έστειλα προκαταβολή και άρχισα να ψάχνω σπίτι. Και μετά αποφάσισα να πάω στο Λονδίνο! Επειδή έτσι εσκέφτηκα...Εν εκάθουμουν καλλύτερα στα αυκά μου, ήταν να ξεπουλιάσουν ως τωρά!

Τέλοσπάντων, οι φίλοι μου εκάμαν μου δώρο ένα t-shirt με αρνιά (που ήταν το αγαπημένο μου ζώο τότε) που έγραφε πάνω 98% και με εδουλέφκαν με κάθε ευκαιρία.

Γιατί τα θυμήθηκα τούτα τωρά; Προσπαθούσα να θυμηθώ γιατί το blog έχει ως URL το arahni αλλά ονομάζω τον εαυτό μου stagona (έκαμα το blog πριν ένα χρόνο αλλά μετά δεν ασχολήθηκα). Όταν έκαμα το blog ένιωθα ότι ήμουν μια αράχνη πιασμένη μέσα στον ίδιο της τον ιστό επειδή μόνη μου έμπλεκα τον εαυτό μου σε διάφορες βλακείες. Επίσης ένιωθα ότι ήμουν μόνη μου ανάμεσα σε πολλούς, είχα διάθεση πιο μαύρη από το κάρβουνο, άκουα Αλκίνοο και μάλλον άκουα το τραγούδιν του "και θα είμαστε και οι δυό σταγόνες στο γυαλό". Άρα ήμουν στη συνηθισμένη φάση της σύγχυσης που 98% ήμουν η σταγόνα και 2% η αράχνη. 

Lately νιώθω 98% arahni που έχει απόλυτο έλεγχο του ιστού της (μέχρι να την πατήσει) γιαυτό λέω να το κρατήσω το ονοματάκι και να αποποιηθώ για λίγο τη διπλή προσωπικότητα και την μαύρη μαυρίλα που την βαρέθηκε η ψυχή μου. Life is life!